٤. اگر قبل از عمل جراحي، بيمار مجبور به امضاي شرايطي باشد كه در صورت هرگونه ناموفق بودن جراحي، وي هيچ گونه حق و حقوقي بر كادر درماني و بيمارستان ندارد، آيا در صورت هرگونه اختلال در جراحي، مي‌توان با توجّه به امضاي قبلي بيمار مدّعي شد، كادر درماني هيچ مسئوليت شرعي بر عهده ندارند؟

ج) اگر ثابت شود که پزشک و يا تيم پزشکي در کار طبابت سهل‌انگاري کرده‌اند ضمانت دارد حتي اگر امضاء هم بگيرند.

در فرض فوق اگر بيمار كاملاً بي هوش باشد، آيا مي‌توان از خويشان بالغ وي اجازه گرفت و يا شروط فوق را با آنها گذاشت؟

ج) بايداجازه از وليّ گرفته شود و اگر ممکن نباشد از خويشان بالغ که عرفا براي کارهاي بيمار به او مراجعه مي شود اجازه گرفته شود.

٥. اگر بيمار، كاملاً بي‌هوش باشد و در حال حاضر هيچ شخص بالغ يا نابالغي كه خويشاوند وي باشد جهت اجازه و امضاي شروط در دسترس نباشد و در خطر فوري باشد، آيا مي‌توان طبق وظيفه پزشكي هرگونه اقدام ممكني را بدون اجازه انجام داد؟ و اگر پزشك به علّت ترس از عدم تأثير درمان و كمك به تسريع مرگ و مديون شدن، هيچ كاري انجام ندهد، مسئول خواهد بود؟ (زيرا گاهي مشاهده شده است اجل شخصي فرا رسيده است، ولي علّت مرگ را به غلط به پزشك معالج وي نسبت مي‌دهند).

ج) اگر اقدام دکتر به درمان و يا تأخير در مرگ کمک ميکند انجام آن اشکال ندارد و الا اگر پزشک تشخيص داده که درمان تأثير ندارد مسئول نخواهد بود.