احكام بانوان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٧٥ - جاهايى كه فقط قضاى روزه واجب است

واجب نيست‌

١- خروج منى به ملاعبه و امثال آن در صورتى كه قصد خروج منى را نداشته باشد و عادت او هم خروج منى نباشد

٢- آنكه در شب ماه رمضان جنب شود و بعد از علم به جنابت دوباره بخوابد و تا اذان صبح بيدار نشود

٣- آنكه روزه را بقصد ريا بگيرد يا نيت روزه را نكند و يا نيت كند كه روزه نباشد

٤- آنكه در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش كند و با حال جنابت يك يا چند روز روزه را بگيرد

٥- آنكه در ماه رمضان بدون اينكه تحقيق كند صبح شده يا نه و يا به گمان يا شك در اينكه صبح شده يا نه كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد و بعد معلوم شود صبح بوده است.

٦- آنكه طبق گفته فردى كه مى‌گويد هنوز صبح نشده كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد و بعد معلوم شود صبح بوده است.

٧- آنكه كسى بگويد صبح شده و مكلف به خيال اينكه آن فرد شوخى مى‌كند كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد و بعد معلوم شود صبح بوده است.

٨- آنكه كور و مانند آن طبق گفته كس ديگر افطار كند و بعد معلوم شود مغرب نبوده است.

٩- آنكه در هواى صاف به واسطه تاريكى هوا يقين كند مغرب شده و افطار كند و بعد معلوم شود مغرب نبوده است.

١٠- آنكه براى خنك شدن و يا بى‌جهت مضمضه كند يعنى آب در