احكام بانوان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٢٤ - احكام سجود

سپس به سجده برود و مستحب است در حال ايستاده و در حال آرامى بدن ذكر سَمِعَ الله لِمَن حَمِدَه را بگويد

احكام سجود

٢٢- ٣٣- نمازگزار بايد در هر ركعت از نمازهاى واجب ومستحبّ، بعد ازركوع دو سجده كند وسجده آن است كه پيشانى وكف دو دست و سر دو زانو و سر دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد.

٢٢- ٣٤- اگر پيشانى را عمداً يا سهواً به زمين نگذارد، سجده نكرده است، اگرچه جاهاى ديگر به زمين برسد ولى اگر پيشانى را به زمين بگذارد و سهواً جاهاى‌ديگر را به زمين نرساند، يا سهواً ذكر نگويد، سجده صحيح است.

٢٢- ٣٥- بايد در سجده سه مرتبه‌ «سُبْحانَ اللّهِ» يا يك مرتبه‌ «سُبْحانَ رَبِّيَ الأعْلى وَبِحَمْدِهِ» بگويد و احتياطاً مطلق ذكر كافى نيست. چنانچه در ركوع گذشت و بايد اين كلمات دنبال هم و به عربى صحيح گفته شود ومستحبّ است‌ «سُبْحانَ رَبِّيَ الأعْلَى وَبِحَمْدِهِ» را سه يا پنج يا هفت مرتبه بگويد.

٢٢- ٣٦- در سجود بايد به مقدار ذكر واجب، بدن آرام باشد وموقع گفتن ذكر مستحبّ هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براى سجده دستور داده‌اند بگويد، آرام بودن بدن لازم است.

٢٢- ٣٧- اگر پيش از آن كه پيشانى به زمين برسد وبدن آرام بگيرد، عمداً ذكر سجده را بگويد يا پيش از تمام شدن ذكر، عمداً سر از سجده‌