احكام بانوان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤٧ - نماز مسافر

شرط پنجم: آنكه براى كار حرام همانند دزدى سفر نكند

٢٢- ١١٨- سفرى كه اسباب اذيّت پدر ومادر باشد حرام است وانسان بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند وروزه هم بگيرد.

٢٢- ١١٩- كسى كه سفر او حرام نيست وبراى كار حرام هم سفر نمى‌كند، اگرچه در سفر معصيتى انجام دهد، مثلا غيبت كند يا شراب بخورد بايد نماز را شكسته بخواند.

٢٢- ١٢٠- اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند، حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند.

٢٢- ١٢١- اگر براى لهو و خوش‌گذرانى به شكار رود، نمازش تمام است و چنانچه براى تهيّه معاش شكار رود، نمازش شكسته است و اگر براى كسب وزياد كردن مال برود، احتياط واجب آن است كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند، ولى نبايد روزه بگيرد گرچه در روزه هم اگر احتياط كند بسيار خوب است.

٢٢- ١٢٢- كسى كه براى معصيت سفر كرده، موقعى كه از سفر برمى‌گردد، در حين بازگشت بايد نماز را شكسته بخواند خواه توبه كرده باشد يا توبه نكرده باشد مگر اين كه در برگشتن هم قصد معصيت كند يا برگشتن آن هم جزو سفر قبلى حساب شود.

٢٢- ١٢٣- كسى كه براى معصيت سفر نكرده، اگر در بين راه قصد كند كه بقيّه راه را براى معصيت برود، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهايى را كه شكسته خوانده صحيح است.

شرط ششم: آن كه از صحرانشينان و عشاير نباشد

شرط هفتم: آنكه شغل او مسافرت نباشد پس راننده و ناخدا بايد