احكام بانوان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٢٥ - احكام سجود

بردارد، نماز باطل است.

٢٢- ٣٨- اگر پيش از تمام شدن ذكر سجده، سهواً پيشانى را از زمين بردارد نمى‌تواند دوباره به زمين بگذارد و بايد آن را يك سجده حساب كند، ولى اگر جاهاى ديگر را سهواً از زمين بردارد، بايد دو مرتبه به زمين بگذارد و ذكر را بگويد.

٢٢- ٣٩- بعد از تمام شدن ذكر سجده اوّل، بنشيند تا بدن آرام گيرد و دوباره به سجده رود.

٢٢- ٤٠- بايد بين پيشانى و آنچه بر آن سجده مى‌كند، چيزى نباشد پس اگر مهر به قدرى چرك باشد كه پيشانى به خود مهر نرسد، سجده باطل است ولى اگر مثلا رنگ مهر تغيير كرده باشد، اشكال ندارد.

٢٢- ٤١- در سجده بايد كف دست را به زمين بگذارد ولى در حال ناچارى پشت دست هم مانعى ندارد، و اگر پشت دست ممكن نباشد، بايد مچ دست را بگذارد و چنانچه آن را هم نتواند، بايد تا آرنج هر جا را كه مى‌تواند، بر زمين بگذارد و اگر آن هم ممكن نيست، گذاشتن بازو كافى است.

٢٢- ٤٢- در سجده بنابر احتياط واجب سر دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد و اگر انگشتهاى ديگر پا، يا روى پا را به زمين بگذارد، يا به واسطه بلند بودن ناخن سر شست به زمين نرسد، نماز باطل است و كسى كه به واسطه ندانستن مسأله نمازهاى خود را اينطور خوانده، بايد دوباره بخواند.

٢٢- ٤٣- اگر پيشانى بى‌اختيار از جاى سجده بلند شود، چنانچه ممكن باشد بايد نگذارد دوباره به جاى سجده برسد، واين يك سجده‌