٧٥- و اگر بر آنها رحمت مى‌آورديم و هر گونه گزندى كه به آنها رسيده است، از ميان بر مى‌داشتيم، سرگشته در طغيان خود لجاج مى‌ورزيدند [١].
٧٦- به عذاب گرفتارشان كرديم [تا بيدار شوند]، ولى آنها در برابر پروردگارشان ابراز تسليم و زارى نكردند [٢].
٧٧- [در غفلت بودند] تا وقتى درى از عذاب سخت بر آنها گشوديم كه ناگاه در نااميدى فرو رفتند.
٧٨- خداست كه براى شما گوش و چشم و دل پديد آورد؛ [اما] كمتر سپاس مى‌داريد [٣].
٧٩- اوست كه شما را در زمين پديد آورد [٤] و [سرانجام‌] به پيشگاه او احضار مى‌شويد [٥].
٨٠- و هم او حيات مى‌بخشد و مرگ مى‌دهد و گردش پياپى شب و روز از اوست؛ چرا درك نمى‌كنيد [٦]؟
٨١- اما آنها سخن پيشينيان را تكرار مى‌كردند.
٨٢- مى‌گفتند: چگونه هنگامى كه مرديم و خاك و استخوان شديم، برانگيخته خواهيم شد [٧]؟
٨٣- اين وعده‌ها قبل از اين هم به ما و پدرانمان داده شده است؛ اينها [چيزى‌] جز افسانه‌هاى كهن نيست.
٨٤- بگو: اگر مى‌دانيد، زمين و ساكنانش متعلق به كيست؟
٨٥- خواهند گفت: متعلق به خدا؛ بگو: پس چرا پند نمى‌گيريد؟
٨٦- بگو: صاحب اختيار آسمانهاى هفتگانه و عرش بزرگ كيست؟
٨٧- خواهند گفت: خدا؛ بگو: پس چرا [از شرك‌] پروا نمى‌كنيد؟
٨٨- بگو: اگر مى‌دانيد، نظام حاكم بر همه موجودات [عالم‌] به دست كيست كه همه را پناه مى‌دهد و در برابر [عذاب‌] او [از كسى‌] پناه نتوان گرفت؟
٨٩- خواهند گفت: به دست خدا، بگو: پس چگونه دستخوش افسون شده‌ايد؟!

[١]- معنى و مفهوم اين آيه به بيان ديگرى در آيات ٦٧ اسراء (١٧) و ٣٣ روم (٣٠) آمده است.
[٢]- مفهوم آيه به بيان كاملتر در آيات ٤٢ و ٤٣ انعام (٦) آمده است.
[٣]- معنى و مفهوم اين آيه به بيان ديگرى در آيه ٢٣ ملك (٦٧) آمده است.
[٤]- به بيان ديگر در آيه ١٧ نوح (٧١) آمده است.
[٥]- براى توجيه ترجمه «حشر» به بخش آخر آيه ٦١ قصص (٢٨) توجه فرماييد.
[٦]- به آيه ٧٣ قصص (٢٨) و ٦ يونس (١٠) توجه فرماييد.
[٧]- معنى و مفهوم اين آيه به بيان ديگرى در آيه ٧٨ يس (٣٦) آمده است؛ پاسخ اين ادعاى جاهلانه را در آيات ٢٧ روم (٣٠) و ٧٩- ٨١ يس (٣٦) ملاحظه فرماييد.