٤٥- و اينكه هم اوست كه زوج نر و ماده [را] از نطفه‌اى كه [در رحم‌] ريخته مى‌شود، آفريد،
٤٦- و اينكه هم اوست كه زوج نر و ماده [را] از نطفه‌اى كه [در رحم‌] ريخته مى‌شود، آفريد،
٤٧- و اينكه ايجاد عالم ديگر نيز بر عهده اوست،
٤٨- و اينكه او بى‌نياز مى‌گرداند و سرمايه [زندگى‌] مى‌بخشد [١]،
٤٩- و اينكه هم اوست صاحب اختيار [ستاره‌] شعرى [٢] [و تمامى كهكشانها]،
٥٠- و اينكه او قوم پيشين عاد را هلاك كرد [٣]،
٥١- و نيز قوم ثمود را، كه [هيچ كس از آنها را] باقى نگذاشت [٤]،
٥٢- و قبل از آن، قوم نوح را كه ستمكارتر و سركش‌تر بودند [هلاك كرد] [٥]،
٥٣- و شهرهاى زير و رو شده [قوم لوط] را در هم كوبيد [٦]،
٥٤- و باران مرگ بر [ديار] آنان پوشاند [٧].
٥٥- حال [اى انسان‌] در مورد كدام يك از نعمتهاى پروردگارت ترديد روا مى‌دارى؟!
٥٦- اين [پيامبر نيز] هشدار دهنده‌اى است از [گروه‌] هشدار دهندگان پيشين [٨].
٥٧- رستاخيز [٩] بسيار نزديك شده است [١٠]،
٥٨- جز خدا كسى آشكار كننده آن نيست.
٥٩- آيا از اين سخن در شگفتيد؟
٦٠- و در حال غفلت مى‌خنديد و [بر حال خود] اشك نمى‌ريزيد؟!
٦١- و در حال غفلت مى‌خنديد و [بر حال خود] اشك نمى‌ريزيد؟!
٦٢- بر خداى سجده بريد و [تنها او را] بندگى كنيد.
٥٤- سوره قمر
به نام خداى رحمان [و] رحيم‌
١- رستاخيز نزديك شده [١١] و [ضمن فروپاشى نظام كنونى جهان‌] [١٢] ماه شكافته خواهد شد [١٣].
٢- [انكار ورزان‌] هر گاه نشانه‌اى [از نشانه‌هاى خدا را] ببينند، باز هم روى مى‌گردانند و مى‌گويند: جادويى است سابقه‌دار [١٤].
٣- [رستاخيز را] دروغ شمردند و هوسهاى خويش را پيروى كردند [١٥]؛ و هر امرى [از بشارت و انذارهاى قرآن‌] در موعد خود قرار دارد [١٦].
٤- و مطمئناً اخبار [عبرت انگيز و] بازدارنده از گناه به آنان رسيد،
٥- [آيات الهى‌] حكمتى است رسا، ولى [از بى توجهى مردم‌] هشدار دهندگان بى بى‌اثرند،
٦- پس، از آنان روى برتاب [و منتظر] روزى [باش‌] كه دعوت كننده [اى خلق را] به امرى بس دشوار [١٧] فرا مى‌خواند؛

[١]- به آيه ٣٠ اسراء (١٧) توجه فرماييد.
[٢]- ستاره درخشانى است كه معمولًا در فصل زمستان هنگام سحر ظاهر مى‌شود، چون در سمت جنوب قرار دارد و يمن نيز در جنوب عربستان است، گاهى به آن شعراى يمانى مى‌گويند. حرارت سطحى و حجم اين ستاره بيست برابر خورشيد است. مشركان عرب به علت درخشش فوق العاده‌اش آن را مى‌پرستيدند (تفسير نمونه، با تلخيص).
[٣]- چگونگى هلاكشان را در آيه ١٦ فصلت (٤١) ملاحظه فرماييد.
[٤]- چگونگى هلاكشان را در آيات ٦٧ و ٦٨ هود (١١) و ٣١ قمر (٥٤) ملاحظه فرماييد؛ ضمناً به آيه ٤٤ يونس (١٠) هم توجه فرماييد.
[٥]- چگونگى هلاكشان را در آيات ٣٧ فرقان (٢٥) و ١٤ عنكبوت (٢٩) ملاحظه فرماييد.
[٦]- به آيه ٧٤ حجر (١٥) توجه فرماييد.
[٧]- به آيه ٨٢ هود (١١) توجه فرماييد.
[٨]- به نيمه اول آيه ٩ احقاف (٤٦) توجه فرماييد.
[٩]- منظور از «آزفه» قيامت است؛ به آيه ١٨ غافر (٤٠) توجه فرماييد.
[١٠]- در قرآن كراراً تأكيد شده كه فاصله مرگ تا قيامت از نظر خفتگان در گور فقط پاسى از روز است؛ به آيات ٥٥ و ٥٦ روم (٣٠) توجه فرماييد؛ بالضروره معنى و مفهوم آيه اين است كه: ساعاتى بعد از مرگ، رستاخيز در چند قدمى شماست.
[١١]- همان معنى و مفهوم آيه ١ انبياء (٢١) را دارد؛ به نيمه دوم آيه ١٧ شورى (٤٢) هم توجه فرماييد؛ همچنين به زيرنويس دوم آيه ٥٧ نجم (٥٣) توجه فرماييد.
[١٢]- براى توجيه افزوده، به آيات ١ انشقاق (٨٤) و ١- ٣ تكوير (٨١) و ١ و ٢ انفطار (٨٢) توجه فرماييد.
[١٣]- شكافتن ماه به دليل حتمى الوقوع بودنش با فعل ماضى ذكر شده است؛ مثل آيه ١٦ حاقه (٦٩).
[١٤]- مفهوم آيه به بيان ديگر در آيه ٧ انعام (٦) آمده است.
[١٥]- معنى و مفهوم آيات ١- ٣ اين سوره مشابه معنى و مفهوم آيات ١- ٣ سوره انبياء (٢١) است.
[١٦]- براى روشن شدن معنى و مفهوم اين آيه به آيات ٨٧ و ٨٨ ص (٣٨) توجه فرماييد؛ آيات بعدى سوره قمر نيز مؤيد اين ارتباط است.
[١٧]- منظور داورى و پاداش و كيفر رستاخيز است؛ به آيه ٦٦ زخرف (٤٣) كه همين معنى را به گونه ديگرى بيان كرده است، توجه فرماييد.