ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤١ - اميد فردا

چهره ها شد ز درد هجران زرد

غيبتت، رنجها به بار آورد

گرد بگرفته چهره قرآن‌

با دل غم گرفته ات، همدرد

و من الماء كل شى حى‌

بى تو گلزار زندگى شد زرد

اى جهاندار! جاى تو خالى است‌

در جهانى كه گشته خوبان طرد

مرد ميدان عشق، غير تو نيست‌

آرى! آرى! تويى تويى آن مرد

اين تويى بين چارده معصوم‌

در قيام جهانگشايى، فرد

در كفت اى كه ذوالفقار «على» است‌

كفر، قصد فناى ايمان كرد

العجل كز ستم جهان پر شد

عادلا! كن شتاب بهر نبرد

كاروان‌ها گذشت و از پى شان‌

در مسير زمان بر آمد گرد

عاشقانت هنوز منتظرند

با دوچشم تر و دلى پر درد

همچو خورشيد تا به كى تنها؟

همچو مهتاب، تا به كى شبگرد؟

اى همايون هماى پرده نشين‌

جان زهرا، به آشيان برگردد!