مباني فقهي حكومت اسلامي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ١٧٩ - رواياتي كه از آنها تعيين اندازه استفاده ميشود

شافعي به اينگونه روايات براي اين استدلال كرده كه ثابت كند كه جزيه بر هر فرد در يك سال كمتر از يك دينار نبوده است . هم ايشان در كتاب "الام" در باب اندازه جزيه مي‌نويسد: پيامبرخدا ٦ كه آنچه را خداوند - عزوجل - اراده فرموده است بيان مي‌فرمود، از اهل يمن در هر سال يك دينار يا قيمت آن را از معافري كه لباسهاي يمني است دريافت مي‌كرد. و روايت شده است كه آن حضرت از اهل ايله و از نصاراي مكه از هر انسان يك دينار دريافت مي‌كرد. و از اهل نجران به عنوان جزيه لباس مي‌گرفت، و من نمي دانم كه به چه اندازه از آنان دريافت مي‌كرد. و از برخي از اهل علم مسلمانان و از اهل ذمه نجران شنيدم كه مي‌گفتند: قيمت آنچه از هر فرد گرفته مي‌شده بيشتر از يك دينار بوده است . و از اكيدر و از مجوس بحرين نمي دانيم كه چه اندازه گرفته است و كسي را نمي شناسم از پيامبر نقل كرده باشد كه وي از هر فرد كمتر از يك دينار مي‌گرفته است .[١] ٦ - در وسائل به سند خود، از مصعب بن يزيد انصاري روايت شده است كه گفت : "اميرالمؤمنين علي بن ابي طالب (ع) مرا بر چهار روستاي مدائن گماشت، روستاهاي "بهقباذات" و "نهر سير" (شير خ . ل) "نهر جوير" و "نهر الملك". و به من دستور فرمود كه بر هر جريب زراعت فشرده (پرمحصول) يك درهم و نيم و بر هر جريب زراعت متوسط يك درهم و بر هر جريب زراعت رقيق (كم محصول) دو سوم درهم و بر هر جريب تاكستان ده درهم و بر هر جريب نخلستان ده درهم و بر هر جريب باغستان كه درخت خرما و ديگر درختان دارد ده درهم ماليات قرار دهم . و به من دستور فرمود كه هر تك درختي كه در كنار جاده كاشته شده آن را براي رهگذران و در راه ماندگان رها كنم و چيزي از آن نگيرم . و به من دستور فرمود كه بر كدخداياني كه سوار اسبها مي‌شوند و انگشتر

---