مباني فقهي حكومت اسلامي
(١)
مباني فقهي حكومت اسلامي (جلد ششم)
١٢ ص
(٢)
يادداشت مترجم
١٥ ص
(٣)
بخش هشتم منابع مالي حكومت اسلامي
٢١ ص
(٤)
مقدمه
٢٣ ص
(٥)
فصل اول زكات و صدقات
٢٧ ص
(٦)
جهت اول مفهوم زكات و صدقه
٢٩ ص
(٧)
جهت دوم زكات در چيست ؟
٣٧ ص
(٨)
ديدگاههاي فقها در مسأله
٣٧ ص
(٩)
روايات پيرامون آنچه در آن زكات است
٤١ ص
(١٠)
راههاي جمع بين روايات
٥٣ ص
(١١)
قرائن حمل روايات بر تقيه
٥٨ ص
(١٢)
عدم انحصار زكات در نه چيز
٦٥ ص
(١٣)
زكات در هر زمان متناسب با منابع درآمد و نيازمنديهاي جامعه
٦٨ ص
(١٤)
زكات هاي مستحب و نقش امام در تعيين آن
٧٠ ص
(١٥)
جهت سوم اختيارات حاكم اسلام در زكات
٧٣ ص
(١٦)
جهت چهارم صدقات مستحبي و موقوفات عام المنفعة
٨١ ص
(١٧)
فصل دوم خمس
٩١ ص
(١٨)
جهت اول مفهوم خمس و چگونگي تشريع آن
٩٣ ص
(١٩)
روايات وارده در تبيين مفهوم غنيمت
٩٩ ص
(٢٠)
جهت دوم چيزهايي كه در آنها خمس واجب است
١٠٧ ص
(٢١)
فتاواي فقها در مسأله
١٠٧ ص
(٢٢)
موارد وجوب خمس
١٠٩ ص
(٢٣)
1- غنائم جنگ
١٠٩ ص
(٢٤)
2- معادن
١٢٠ ص
(٢٥)
نظريه فقهاي سنت درباره معادن
١٢٢ ص
(٢٦)
3- گنج
١٢٩ ص
(٢٧)
4- غواصي
١٣٢ ص
(٢٨)
5- مازاد بر مخارج سال (سود سالانه)
١٣٣ ص
(٢٩)
روايات مسأله
١٣٥ ص
(٣٠)
گفتگو پيرامون چند مطلب
١٤١ ص
(٣١)
مطلب اول خمس ارباح مكاسب از چه زماني تشريع گرديد؟
١٤٢ ص
(٣٢)
مطلب دوم بيان روايات تحليل
١٤٧ ص
(٣٣)
چند نمونه از روايات مخالف با تحليل خمس
١٥٦ ص
(٣٤)
مطلب سوم درآمد چيست ؟
١٦٠ ص
(٣٥)
ادله وجوب خمس در مثل هديه و جايزه
١٦٣ ص
(٣٦)
6- زمين خريداري شده از مسلمان توسط كافر ذمي
١٧١ ص
(٣٧)
7- مال حلال مخلوط به حرام
١٨٠ ص
(٣٨)
جهت سوم مصارف خمس
١٨٧ ص
(٣٩)
بيان معناي آيه شريفه "واعلموا انما غنمتم "
١٩٢ ص
(٤٠)
بيان مصارف خمس در روايات
١٩٧ ص
(٤١)
خمس حقي واحد براي منصب امامت
٢٠١ ص
(٤٢)
جهت چهارم حكم خمس در زمان غيبت
٢١٩ ص
(٤٣)
فصل سوم غنايم، زمينها و اسراي جنگ
٢٣١ ص
(٤٤)
جهت اول معناي غنيمت و فرق بين غنيمت و فئ
٢٣٣ ص
(٤٥)
جهت دوم اختصاص غنايم به خدا و رسول
٢٣٩ ص
(٤٦)
ملك شخصي نبودن غنائم و انفال براي رسول
٢٤٥ ص
(٤٧)
نظريه فقهاء در مورد چگونگي تقسيم غنائم
٢٤٧ ص
(٤٨)
تقسيم نشدن غنائم مكه و جنگ حنين
٢٥٢ ص
(٤٩)
عدم تهافت بين آيه انفال و آيه خمس و نسخ نشدن هر يك از آنها
٢٦١ ص
(٥٠)
جهت سوم چگونگي تقسيم غنائم
٢٧١ ص
(٥١)
رواياتي كه در تقسيم غنيمت وارد شده است
٢٧٦ ص
(٥٢)
فتاواي فقهاء در دو برابر بودن سهم سواره
٢٨٠ ص
(٥٣)
روايات مؤيد نظر فقهاي شيعه
٢٨٢ ص
(٥٤)
حكم نيروهاي كمكي و
٢٨٧ ص
(٥٥)
چند فرع در مسأله
٢٩٣ ص
(٥٦)
جهت چهارم سلب
٢٩٩ ص
(٥٧)
جريان تاريخي سلب
٢٩٩ ص
(٥٨)
مسأله اول سلب براي كيست ؟
٣٠٣ ص
(٥٩)
مسأله دوم قاتل در چه صورتي مستحق سلب است ؟
٣٠٧ ص
(٦٠)
مسأله سوم مقصود از سلب چيست ؟
٣٠٩ ص
(٦١)
مسأله چهارم آيا سلب هم مانند غنايم جنگ خمس دارد؟
٣٠٩ ص
(٦٢)
جهت پنجم اشياء برجسته از غنيمت كه براي امام است
٣١٣ ص
(٦٣)
جهت ششم حكم زمينهايي كه به وسيله جنگ فتح شده است (اراضي مفتوحة عنوة)
٣١٥ ص
(٦٤)
فتاواي فقهاء در مسأله
٣١٧ ص
(٦٥)
روايات وارده در مسأله و حكم خريد و فروش آن
٣٣١ ص
(٦٦)
روايات وارده در چگونگي تقسيم زمينهاي خيبر
٣٥٠ ص
(٦٧)
گفتگو پيرامون چند محور
٣٥٤ ص
(٦٨)
محور اول مالكيت عنوان و معناي آن
٣٥٤ ص
(٦٩)
محور دوم زمينهاي مفتوحة عنوة آيا زمينهاي موات است يا آباد؟
٣٥٦ ص
(٧٠)
محور سوم انتقال حق تصرف به مسلمانان
٣٦٢ ص
(٧١)
محور چهارم عدم جواز فروش رقبه زمين
٣٦٤ ص
(٧٢)
محور پنجم متصدي اراضي مفتوحة عنوة كيست ؟
٣٧٢ ص
(٧٣)
دلايل تحليل اين گونه زمينها براي شيعه در عصر غيبت
٣٧٣ ص
(٧٤)
محور ششم جواز خريد زمين مفتوحة عنوة از سلطان جائر
٣٨٣ ص
(٧٥)
سه دليل بر جواز معاملات و تصرفات شيعيان در زمينهاي خراجيه
٣٨٦ ص
(٧٦)
محور هفتم دخالت خريد از سلطان جائر در حكم ياد شده
٣٩٣ ص
(٧٧)
محور هشتم آيا شارع صحت تصرفات سلطان جائر را امضاء كرده يا حليت تصرف
٣٩٤ ص
(٧٨)
محور نهم سلطان جائر كيست ؟
٣٩٨ ص
(٧٩)
اشكالهاي وارده بر دلايل تعميم
٤٠٤ ص
(٨٠)
محور دهم نقش اجازه امام در زمينهايي كه با شمشير فتح شده
٤٠٦ ص
(٨١)
محور يازدهم شرايط خراجي بودن زمين
٤١١ ص
(٨٢)
اشاره به چند نكته
٤١٣ ص
(٨٣)
جهت هفتم اسيران جنگ
٤٢٥ ص
(٨٤)
دو مسأله قابل ملاحظه
٤٣٢ ص
(٨٥)
مسأله اول در حكم زنان و بچه ها
٤٣٢ ص
(٨٦)
روايات مسأله
٤٣٤ ص
(٨٧)
مسأله دوم حكم اسراي بالغ كفار
٤٤١ ص
(٨٨)
روايات مسأله
٤٥٠ ص
(٨٩)
توجه به چند نكته
٤٥٩ ص
(٩٠)
نكته اول آيا حكم كشتن اسيران در زمان جنگ در صورتي است كه نگهداري آنان خطرآفرين باشد؟
٤٥٩ ص
(٩١)
نكته دوم آيا كشتن اسيران پس از خاموش شدن جنگ جايز است ؟
٤٦١ ص
(٩٢)
نكته سوم آيا تخيير در سه شيوه يا چهار شيوه منحصر به اسيران اهل كتاب است ؟
٤٦٥ ص
(٩٣)
نكته چهارم آيا تخيير امام، تخيير دلخواه است يا تخيير مصلحت ؟
٤٦٧ ص
(٩٤)
نكته پنجم اگر به اسير به عنوان غنيمت بنگريم آيا حق غانمين است ؟
٤٦٩ ص
(٩٥)
نكته ششم نقش اسلام آوردن اسير در مجازات وي
٤٧٠ ص
(٩٦)
خلاصه كلام و نتيجه
٤٧٣ ص
(٩٧)
جهت هشتم غنايم و اسراي اهل بغي (شورشگران)
٤٧٧ ص
(٩٨)
بغي چيست و باغي كيست ؟
٤٧٧ ص
(٩٩)
كيفيت برخورد با اهل بغي و شرايط آن
٤٨١ ص
(١٠٠)
پژوهش پيرامون دو مسأله
٤٨٤ ص
(١٠١)
مسأله اول حكم افراد شكست خورده و مجروح و اسير شده از بغات
٤٨٥ ص
(١٠٢)
اقوال فقهاء در مسأله
٤٨٥ ص
(١٠٣)
روايات مسأله
٤٩٠ ص
(١٠٤)
جمع بندي محتواي روايات
٥٠١ ص
(١٠٥)
عفو نمودن و منت نهادن علي (ع) بر سپاه بصره
٥٠٢ ص
(١٠٦)
خلاصه كلام و نتيجه
٥٠٤ ص
(١٠٧)
توجه به يك نكته
٥٠٥ ص
(١٠٨)
مسأله دوم حكم زنان و فرزندان و اموال شورشگران (بغات)
٥٠٦ ص
(١٠٩)
ديدگاههاي فقها در مسأله
٥٠٧ ص
(١١٠)
روايات مسأله
٥١٥ ص
(١١١)
جمع بندي روايات
٥٢١ ص
(١١٢)
ديدگاههاي مختلف فقهاء در مورد اموال منقول و تجهيزات جنگي بغات
٥٢٤ ص
(١١٣)
روايات جواز تقسيم ادوات و تجهيزات جنگي بغات
٥٢٨ ص
(١١٤)
خلاصه كلام و نتيجه
٥٣٧ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
مباني فقهي حكومت اسلامي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ٥٣٤ - روايات جواز تقسيم ادوات و تجهيزات جنگي بغات
اجمالا استفاده ميشود كه در جنگ جمل تقسيمي صورت گرفته است .
اگرچه برخي از آنها صراحت دارد كه اين تقسيم فقط در ادوات و تجهيزات
جنگي بوده است .
١٠- در مروج الذهب در داستان جمل آمده است : آنچه از سلاح و چارپا
و متاع و ابزارآلات و چيزهاي ديگر در لشكرگاه آنان بود جمع آوري نمود و
فروخت و آن را بين اصحابش تقسيم كرد.[١]
١١- در كتاب الامامة و السياسة ابن قتيبه آمده است : آنگاه به منادي
دستور داد كه ندا سر دهد: گريزان را نكشيد، بر مجروح متازيد، و آنچه در
لشكرگاه آنان است براي شماست، و زنانشان بايد عده نگه دارند، و آن
اموالي كه در خانه و زندگي خود دارند ميراث است براي كساني كه خدا
معين فرموده ...[٢]
١٢- در مستدرك از حسين بن حمدان حضيني در كتاب هدايه، از محمد
بن علي، از حسن بن علي بن ابي حمزه، از ابوبصير، از امام صادق (ع) در
حديث طولاني در مورد ماجراي نهروان روايت نموده كه فرمود: "علي (ع) به
آنان گفت : شما به من بگوئيد چه چيز را بر من ناپسند ميدانيد؟ گفتند: ما
چيزهائي را ناپسند ميدانيم كه به خاطر يكي از آنها كشتن تو بر ما جايز
است ... و دوم اينكه تو در جنگ جمل به چيزي حكم كردي كه در جنگ
صفين به مخالف آن حكم نمودي، در جنگ جمل به ما گفتي آنان را وقتي
پشت نمودند و گريختند چه در خواب و چه در بيداري نكشيد و بر
مجروحين متازيد و هر كه سلاحش را افكند در امان است و هر كه در به روي
خود بست مزاحم او نشويد، و به تصرف درآوردن چارپايان و سلاح آنان را
براي ما جايز دانستي و به اسارت گرفتن زنان و فرزندانشان را حرام نمودي ;
[١] عن موسي بن طلحة بن عبيدالله - و كان فيمن اسر يوم الجمل و حبس مع من حبس من الاساري بالبصرة - فقال : كنت في سجن علي (ع) بالبصرة حتي سمعت المنادي ينادي : اين موسي بن طلحة بن عبيدالله، قال : فاسترجعت و استرجع اهل السجن و قالوا: يقتلك، فاخرجني اليه فلما وقفت بين يديه قال لي : يا موسي، قلت : لبيك يا اميرالمؤمنين (ع)، قال : قل : استغفرالله، قلت استغفرالله و اتوب اليه - ثلاث مرات - فقال لمن كان معي من رسله : خلو عنه، و قال لي : اذهب حيث شئت و ما وجدت لك في عسكرنا من سلاح او كراع فخذه و اتق الله فيما تستقبله من امرك و اجلس في بيتك . فشكرت و انصرفت . و كان علي (ع) قد اغنم اصحابه ما اجلب به اهل البصرة الي قتاله - اجلبوبه يعني : اتوابه في عسكرهم - و لم يعرض لشئ غير ذلك لورثتهم، و خمس ما اغنمه مما اجلبوا به عليه، فجرت ايضا بذلك السنة . (مستدرك الوسائل ٢٥٢/٢، باب ٢٣ از ابواب جهاد عدو، حديث ٥)
[٢] عن ابي البختري قال لما انتهي علي (ع) الي البصرة ...فامر علي (ع) مناديا ينادي : لا تطعنوا في غير مقبل ... و ما كان بالعسكر فهو لكم مغنم، و ما كان في الدور فهو ميراث ... فقالوا: يا اميرالمؤمنين، من اين احللت لنا دماءهم و اموالهم و حرمت علينا نساءهم ؟ (مستدرك الوسائل ٢٥٢/٢، باب ٢٣ از ابواب جهاد عدو، حديث ٦)
[١] عن موسي بن طلحة بن عبيدالله - و كان فيمن اسر يوم الجمل و حبس مع من حبس من الاساري بالبصرة - فقال : كنت في سجن علي (ع) بالبصرة حتي سمعت المنادي ينادي : اين موسي بن طلحة بن عبيدالله، قال : فاسترجعت و استرجع اهل السجن و قالوا: يقتلك، فاخرجني اليه فلما وقفت بين يديه قال لي : يا موسي، قلت : لبيك يا اميرالمؤمنين (ع)، قال : قل : استغفرالله، قلت استغفرالله و اتوب اليه - ثلاث مرات - فقال لمن كان معي من رسله : خلو عنه، و قال لي : اذهب حيث شئت و ما وجدت لك في عسكرنا من سلاح او كراع فخذه و اتق الله فيما تستقبله من امرك و اجلس في بيتك . فشكرت و انصرفت . و كان علي (ع) قد اغنم اصحابه ما اجلب به اهل البصرة الي قتاله - اجلبوبه يعني : اتوابه في عسكرهم - و لم يعرض لشئ غير ذلك لورثتهم، و خمس ما اغنمه مما اجلبوا به عليه، فجرت ايضا بذلك السنة . (مستدرك الوسائل ٢٥٢/٢، باب ٢٣ از ابواب جهاد عدو، حديث ٥)
[٢] عن ابي البختري قال لما انتهي علي (ع) الي البصرة ...فامر علي (ع) مناديا ينادي : لا تطعنوا في غير مقبل ... و ما كان بالعسكر فهو لكم مغنم، و ما كان في الدور فهو ميراث ... فقالوا: يا اميرالمؤمنين، من اين احللت لنا دماءهم و اموالهم و حرمت علينا نساءهم ؟ (مستدرك الوسائل ٢٥٢/٢، باب ٢٣ از ابواب جهاد عدو، حديث ٦)