پاسخ به پرسش هايي پيرامون مباني نظري نبوت - منتظري، حسينعلي - الصفحة ٤٠ - رسالت پيامبراسلام

نويسنده با بيان ديگري مي‌گويد: "فرض كنيم در زمان پيامبر اسلام ٦ عده اي كارشكني مي‌كردند و مانع گسترش تعاليم او به نقاط ديگر مي‌شدند، اما آيا خداوند نمي توانست براي خنثي كردن كارشكنيهاي مخالفان، در نقاط ديگر كره زمين هم پيامبراني مبعوث و مردم آن نقاط را نيز به راه راست هدايت كند؟ مگر غرض خداوند از آفرينش مردم نقاط ديگر جهان، رساندن آنها به كمال نبود و مگر آنان براي رسيدن به كمال، نياز ضروري به هدايتها و راهنماييهاي پيامبران الهي نداشتند؟ اگر واقعا مقتضاي حكمت خدا اين است كه راهي بين خدا و انسان باشد كه انسانها با استفاده از آن راه بتوانند حقايقي را كه براي شناخت راه كمال نياز دارند بشناسند، اين راه نبايد فقط براي عده اي در عربستان باز شود; بلكه براي مردم تمام نقاط ديگر جهان هم بايد چنين راهي باز باشد، در حالي كه هيچگاه چنين نبوده است و در طول تاريخ، همواره اكثريت قريب به اتفاق مردم جهان از وجود پيامبران الهي و تعاليم آنان محروم بودند." در اين قسمت از كلام نويسنده چند اشكال وجود دارد: ١ - اينكه خنثي نمودن كارشكنيهاي مخالفان گسترش تعاليم پيامبر اكرم ٦، به اين نبود كه خداوند لزوما پيامبر ديگري در عرض پيامبر خاتم براي نقاط ديگر جهان مبعوث كند، بلكه سنت الهي در نظام احسن اين بوده است كه كار هدايت مردم توسط