پاسخ به پرسش هايي پيرامون مباني نظري نبوت - منتظري، حسينعلي - الصفحة ١٦ - حدود عقل انسان و مراحل قرب به خداوند

تشكيكي است كه انسانها به لحاظ تفاوت استعدادها و شرايط محيطي و تربيتي در رسيدن به آن متفاوتند. بنابراين اگر مقصود نويسنده از "مصاديق بي شماري" هدف مصاديق بي شمار كمال انسانها در يك خط طولي است مطلب درستي است . زيرا هر انساني به حسب حظ و بهره اي كه از وجود و هستي دارد و گزينشها و اعمالي كه انجام مي‌دهد و نيز به حسب شرايط مختلف مؤثر در او، به درجه اي از كمال اختياري مي‌رسد كه با انسان ديگر از نظر شدت و ضعف تفاوت دارد، اما اين مطلب ضرري به استدلال نمي زند; زيرا مفاد استدلال بيش از اين نيست كه انسانها بدون هدف و غايت خلق نشده اند و هدف غايي خلقت آنان كمال مطلق است كه جز ذات حق چيزي نمي تواند باشد. بنابراين، نظر نويسنده كه مي‌گويد: "نمي توان با دليل عقلي و پيشيني هدف (يا غرض) خداوند از آفرينش موجودي خاص (مثلا انسان) را كشف كرد"، مردود است و چنان كه اندكي پيش به آن اشاره شد هدف موجود بي نهايت كامل يعني خداوند چيزي جز به كمال رساندن موجودات ناقص و مستعد نمي باشد و كمال غايي و مطلق فقط ذات خداوند است . كليت اين معنا را عقل بدون نياز به شرع درك مي‌كند.