احكام پزشكي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ٥٨ - ضمانت در تجويز دارو

آيا منجي ضامن است ؟ جواب : الف : آري واجب است . ب : هر كس متمكن باشد واجب است به عنوان مقدمه واجب مخارج را بپردازد. ج : اگر بازداشتن او از خودكشي مستلزم خطر جاني يا ضرر غير قابل تحمل براي بازدارنده باشد واجب نيست . د: فرقي بين مسلمان و كافر محقون الدم نيست . ه : رضايت او در تكليف مذكور دخالت ندارد. و: در صورت توقف انجام تكليف بر آن و اكتفا به مقدار ضرورت ضامن نيست . (٩٨) گواهي پزشك موجب اثبات جرم نمي شود; ولي در امور محسوس، در صورتي كه شرايط شهادت در پزشك وجود داشته باشد به عنوان يك شاهد معتبر است .

ضمانت در تجويز دارو

(٩٩) اگر پزشك مباشر درمان نباشد بلكه فقط دارويي را توصيف نمايد - و مثلا بگويد: فلان دارو براي فلان بيماري خوب است - و بيمار يا ولي او با اختيار و آگاهي خود آن دارو را مصرف نمايند، در اين صورت پزشك نسبت به عوارض احتمالي آن مسئول نيست ; هرچند شرط عدم ضمان نكرده باشد. (١٠٠) در صورتي كه پزشك نوع بيماري و داروي مؤثر را تشخيص دهد، واجب است اقدام كند; و چنانچه با عدم اقدام او آسيبي به بيمار برسد مسئول است . (١٠١) در صورتي كه پزشك نتواند بيماري را تشخيص دهد يا داروهاي مؤثر را فراموش كند حق تجويز داروي احتمالي و ضعيف را ندارد، و هيچ مسئوليتي هم متوجه او نيست ; ولي اگر امكان مراجعه به پزشك ديگر نيست در صورتي كه احتمال و حدس او عقلايي باشد با شرط عدم ضمان اشكال ندارد. (١٠٢) هرگاه پزشك داروهايي را تجويز نمايد كه مي‌داند بيماري را بهبود مي‌بخشد ولي آن داروها داراي آثار جانبي هستند، در صورتي كه به بيمار اطلاع دهد