شاد کردن دیگران از دیدگاه اهل بیت - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٤٣ - به دانه خرمایی

ازجمله گفتگوهای خدا با بنده‌اش موسی٧این بود «مرا بندگانی است که بهشتم را ارزانی‌شان می‌کنم و آن‌ها را در آنجا فرمان روا می‌کنم».

گفت: پروردگارا! آنان که بهشت را نثارشان می‌کنی و در آن، فرمان روایشان می‌سازی، کیانند؟ فرمود: هر کس که مؤمنی را دل شاد کند.[١]

به دانه خرمایی

امام صادق٧ خداوند به داوود٧وحی فرستاد که «همانا یکی از بندگانم کار نیکی به جا می‌آورد و من بهشتم را ارزانی او می‌کنم». داوود ٧ گفت: «پروردگارا! آن نیکی چیست»؟ فرمود: «بنده با ایمان مرا، هر چند به دانه خرمایی خوش حال می‌کند». داوود٧ گفت: پروردگارا! آن که تو را شناخت، بر اوست که امیدش را از تو نگسلد.[٢]

[١]. کافی، ج ٣، ص ٤٨٢.

[٢]. «أَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى دَاوُدَ ٧ إِنَ‌ الْعَبْدَ مِنْ‌ عِبَادِي‌ لَيَأْتِينِي‌ بِالْحَسَنَةِ فَأُبِيحُهُ جَنَّتِي قَالَ فَقَالَ دَاوُدُ ٧ يَا رَبِّ وَ مَا تِلْكَ الْحَسَنَةُ قَالَ يُدْخِلُ عَلَى عَبْدِيَ الْمُؤْمِنِ سُرُوراً وَ لَوْ بِتَمْرَةٍ قَالَ فَقَالَ دَاوُدُ ٧ حَقٌّ لِمَنْ عَرَفَكَ أَنْ لَا يَنْقَطِعَ [لَا يُقْطَعَ‌] رَجَاؤُهُ مِنْكَ». الامالی (صدوق)، ص ٦٠٤. مجلس ٨٨.