آداب و احكام زيارت
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
آداب و احكام زيارت - معاونت مطالعات راهبردى نهاد نمايندگي رهبري در دانشگاه ها - الصفحة ١٦
تاريخ زيارت
زيارت رسمى است ديرينه و متداول ميان اقوام مختلف و در همه اديان و مذاهب وجود داشته و دارد. فقط شكل آن و اماكن و اشخاص فرق مىكند.
اگرچه زيارت در اسلام با آنچه در بوداييان، زرتشتيان و مسيحيان مىگذرد از نظر محتوايى و روش تفاوتهاى بنيادين دارد لكن چون برانگيخته از فطرت آدمى است و به انگيزهاى درونى انجام مىگيرد، گسترهاى به وسعت تمام اقوام و اديان دارد.
در بررسى اجمالى تاريخ زيارت از هزارسال پيش از ميلاد حضرت مسيح به زيارتگاهها و اماكن مقدسى بر مىخوريم كه اقوام آشور و بابل در شهرهاى «اور، سوسا، نىپور، آنسا» داشتند.
زيارت در مذهب هندو از قدمتى تاريخى برخوردار است و براى آن آدابى همچون شستشوى بدن قبل از زيارت و عطرآگين كردن خود و پوشش براى زنان و ... مقرر است. بزرگترين معابد