آداب و احكام زيارت
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
آداب و احكام زيارت - معاونت مطالعات راهبردى نهاد نمايندگي رهبري در دانشگاه ها - الصفحة ٧٢
مختصرى از مسجد مقدس جمكران
تاريخچه مسجد
«شيخ عفيف صالح حسن بن مثله جمكرانى مىگويد:
شب سهشنبه، هفدهم ماه مبارك رمضان ٣٩٣ هجرى، در سراى خود خفته بودم كه جماعتى به در سراى من آمدند.
نيمى از شب گذشته بود، مرا بيدار كردند و گفتند:
«برخيز و امر امام محمد مهدى صاحب الزمان، را اجابت كن كه تو را مىخواند».
حسنبن مثله مىگويد: «من، برخاستم و آماده شدم». چون به در سرا رسيدم، جماعتى از بزرگان را ديدم، سلام كردم.
جواب دادند و خوشامد گفتند و مرا به آن جايگاه- كه اكنون مسجد (جمكران) است- آوردند.
حضرت امام عليه السلام مرا به نام خود خواند و فرمود: «برو به حسن بن مسلم بگو: رخصت نيست كه تو ديگر در اين زمين زراعت كنى، بايد هر چه از اين زمين منفعت بردهاى، برگردانى تا در اين موضع مسجد بنا كنند».