آداب و احكام زيارت - معاونت مطالعات راهبردى نهاد نمايندگي رهبري در دانشگاه ها - الصفحة ٦٧
در عصر ورود حضرت معصومه عليها السلام به قم به نام باغ بابلان خوانده مىشد كه از باغهاى موسىبن خزرج بود.
در آنجا اشعرىها سردابى حفر كردند؛ ولى نمىدانستند چه كسى بايد حضرت را در قبر بگذارد. ناگاه از جانب صحرا دو نفر سوار نقابدار پيدا شدند وقتى به نزديك رسيدند از مركب خود پياده شده و بر جنازه حضرت معصومه عليها السلام نماز خواندند، سپس داخل سرداب شده و جنازه را دفن كردند. آن گاه بيرون آمده و رفتند و كسى نفهميد آنها چه كسى بودند.[١] اين قضيه دلالت بر كرامت و شرافت آن حضرت دارد.
زيارتنامه مأثور[٢]
* از آداب تشرف به حرم مطهر معصومان عليهم السلام و امامزادگان، خواندن زيارتنامه آن بزرگواران است. زيارتنامه معصومان عليهم السلام از سوى خود حضرات معصومين عليهم السلام صادر گشته است. يعنى امامان، خود به شيعيان نحوه زيارت را مىآموختهاند.
بنابراين الفاظ زيارتنامهها جزو احاديث محسوب مىشود.
اما غالباً زيارتنامه امامزادهها، از ناحيه معصوم وارد نشده است بلكه كلماتى است كه علما و بزرگان با استفاده از احاديث، براى زيارت آنها تنظيم كردهاند. به همين جهت قرائت فاتحه براى امامزادگان سفارش شده است.
[١]. حضرت معصومه چشمه جوشان كوثر، محمدى اشتهاردى، ص ٤٠.
[٢]. بيان شده از جانب معصومين عليهم السلام.