آداب و احكام زيارت - معاونت مطالعات راهبردى نهاد نمايندگي رهبري در دانشگاه ها - الصفحة ٦١

كسى مادرش را به كول مى‌گرفت و به حرم مى‌برد. چيزهاى عجيبى را مى‌ديد!

ملتفت باشيد! معتقد باشيد!

شفا دادن الى ماشاءالله؛ يكى از معاودين عراقى غدّه‌اى داشت و مى‌بايستى مورد عمل جراحى قرار مى‌گرفت. خطرناك بود از آقا خواستم او را شفا بدهد. شب در خواب ديدم حضرت معصومه عليه السلام را كه فرمودند: «غده خوب مى‌شود احتياج به عمل ندارد».

همه زيارت نامه‌ها مورد تأييد هستند. زيارت جامعه كبيره را بخوانيد. زيارت امين اللَّه مهم است. قلب شما بخواند با زبان قلب خود بخوانيد. لازم نيست حوائج خودمان را در محضر امام عليه السلام بشمريم. حضرت عليه السلام مى‌دانند! مبالغه در دعاها نكنيد! زيارت قلبى باشد. امام رضا عليه السلام به كسى فرمودند «از بعضى گريه‌ها ناراحت هستم»!

يكى از بزرگان مى‌گفت: من به دو چيز اميدواريم:

اولًا، قرآن را با كسالت نخوانده‌ام، بعضى قرآن را آن چنان مى‌خوانند كه گويى شاهنامه مى‌خوانند. قرآن كريم موجودى است شبيه عترت.

ثانياً، در مجلس عزادارى حضرت سيدالشهداء گريه كرده‌ام.

حضرت آيةاللَّه العظمى بروجردى (قدس سره) مبتلا به چشم درد شدند، فرمودند در روز عاشورا مقدارى از گل پيشانى‌