«اذْهَبُوا بِقَمِيصِي هذا فَأَلْقُوهُ عَلى‌ وَجْهِ أَبِي يَأْتِ بَصِيراً وَ أْتُونِي بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ»[١]؛ «اين پيراهن مرا ببريد و آن را بر چهره پدرم بيفكنيد [تا] بينا شود، و همه كسان خود را نزد من آوريد».

از اين آيه شريفه به خوبى استفاده مى‌شود كه همان گونه كه اولياى الهى مقدس هستند و كلام آنها داراى اثر است، متعلّقات آنان نيز داراى اثر مى‌باشد. به طورى كه پيراهن و يا ضريح آنان نيز داراى اثر مى‌باشد و زائران مى‌توانند به آن متبرك شوند و يا براى ديگران تبرّكى ببرند و انشاءالله داراى اثر باشد.

[١]. يوسف( ١٢)، آيه ٩٣.