فضائل و برکات نماز جمعه و جماعت در دنيا و آخرت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٧٠ - ب نکوهش تارکين نماز جماعت
گمان ميکنم اين آخرين نماز ما باشد، اميد است خداي را ملاقات کنيم، با اداء فريضهاي از فرائض او در چنين موقف بزرگي.
امام A سر به آسمان بلند کرد و فرمود: ياد نماز کردي، خداوند تو را از نمازگزاران قرار دهد. بلي اينک وقت نماز است. فرمود: اذان بگو. خدا تو را رحمت کند. و چون از اذان فارغ شد، امام عليهالسلام فرمود: اي عمر (پسر سعد) آيا فراموش کردي شرايع اسلام را، آيا دست از جنگ بر نميداري؛ تا نماز گذاريم آنگاه مشغول جنگ شويم؟
پس از آن، حضرت با اصحاب نماز خوف به جا آوردند ، در حالي که زهير بن قين و سعيد بن عبدالله حنفي مقابل آن حضرت ايستادند و از هر طرف كه تير با نيزه به آن حضرت ميرسيد، آن ها خود را سپر قرار داده تا اينکه سيزده تير به بدن سعيد، سواي زخم هاي نيزه و شمشير رسيد و بر زمين افتاد و از دنيا رفت.[١]
﴿نماز جماعت تو کفاره گناهانت است﴾
علي بن ابيطالب A فرمود ما با پيغمبر عليهالسلام در مسجد منتظر وقت نماز بوديم، پس مردي برخواست و عرض کرد: يا رسول الله ! من به گناهي برخوردم. حضرت از او اعراض کردند، پس چون نماز را حضرت گذارد، آن مرد برخواست و قول خود را از سر گرفت، حضرت فرمود: آيا با ما اين نماز را نخواندي و طهارت آن را نيکو نکردهاي، عرض کرد: آري حضرت فرمود: «فَاِنَّها کفارةُ ذنَبِک»، پس آن نماز کفاره گناه تو است.[٢]
[١] . گناهان کبيره ، ج١ ، ص١٧١ .
[٢] . سرمايه سعادت و نجات ، ص٧٨ .