فضائل و برکات نماز جمعه و جماعت در دنيا و آخرت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٨٥ - اين مرد بزرگي است او را بياوريد

خداي تعالي چنين دستگاه وسيعي به شما عنايت کرده، که اگر تمام عالم را بخواهيد مهماني کنيد، مي‌توانيد و اينجا کجاست. فرمود: من هم وطن شمايم، من همان قصّاب فلان محلّ هستم. گفتند: علّت اين درجات و مقامات چيست؟ فرمود: دو سبب داشت؛ يکي اينکه هرگز در کسبم کم‌فروشي نکردم و ديگر اينکه در عمرم نماز اوّل وقت را ترک نکردم. گوشت را در ترازو گذارده بودم، صداي الله اکبر مؤذن که بلندمي‌شد، وزن نمي‌کردم و براي نماز به مسجد مي‌رفتم و بعد از مردن اين مكان را به من دادند و در هفته گذشته که شما اين سخن را به من گفتيد، مأذون به راه دادن نبودم و اجازه اين هفته را گرفتم، بعد هر يک از ما، مدّت عمر خود سؤال کرديم و او جواب مي‌گفت. از آن جمله شخص مکتب داري را گفت، تو بيش از نود سال عمر خواهي کرد و او هنوز زنده است و مرا گفت تو فلان قدر و حال ده پانزده سال ديگر باقيست. خداحافظي کرديم و ما را مشايعت کرد.

خواستيم برگرديم ، ناگهان ديديم در همان جاي اوّلي سر قبر نشسته‌ايم.[١]

[١] . ثمرات الحيات، ج٣ .