چگونه مبلغ خوبى باشيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥ - شرط دوم
٧- آيا بر انان پيمان كتاب گرفته نشده كه جز حق، چيزى ديگر بر خداوند نگويند.
در اين آيات مخاطبين افراد و اصناف مختلفى هستند، ولى اصل مطلب به عنوان يك قانون كلى عموميت دارد، و همه مردم خصوصا مبلغين و سخنرانان و مؤلفين دينى را كه مردم به نام دين در جلسات آنان شركت مىكنند و يا كتابها و يا مقالههاى آنان را مىخوانند، شامل مىشود كه بايد تنها حق را بگويند و از خيالات و اباطيل خود و محيط خود جلوگيرى كنند.
ولى ما امروز مىبينيم محراب و منبر در مواردى در تصرف كسانى است كه حتى احكام شرعى مخصوص به خود را نيز بلد نيستند و زبان و قلم آنان در راه باطل به كار مىافتد.
حكم فقهى: از نظر شرعى مبلغ و مؤلف مكلف است آيات شريفه قرآن را دقيقا اندازهگيرى نمايد و بهتر اينكه به يك كتاب معتبر تفسير در فهم آيات مراجعه نمايد و سپس آن را براى مردم در سخنرانى يا در نوشتار خود ذكر كند. و احاديث را نبايد به طور جزم بيان نمايد چون صحت يا ضعف و يا مجهول بودن سند روايت را مبلغين و نويسندگان مبتدى و متوسط نمىدانند و جايز نيست ه بگويند حضرت پيامبر اسلام (ص) يا امام چنين فرموده كه افتراء مىشود و