چگونه مبلغ خوبى باشيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٦ - فصل پنجم خصوصيات كشور ما در مورد تبليغ

مدعيان دروغين روشنفكرى‌[١] ميان‌خالى و با ملايان مغرور غافل و با عوام الناس كه از هرسو مورد تهاجم قرار گرفته‌اند!

١١- در مجالس تبليغى، در عصر ما غالبا از بلندگو استفاده مى‌شود كه اشكالى ندارد، ولى مشكل كار در شب‌ها است كه گاهى خصوصا در ماه رمضان و ماه محرم و صفر، صداى بلندگوها در خارج مسجد بلند مى‌شود كه باعث اذيت ساكنين محل مى‌گردد، پيرمردها و افراد مريض و اطفال كه بايد بخوابند و استراحت كنند، ولى صداى امام جماعت در نماز تراويح و صداى سخنرانان و واعظان از مساجد بلند مى‌شود و خواب مردم را به هم مى‌زنند، و اگر كسى اعتراض كند، فورا متهم مى‌شوند كه دشمن نماز و موعظه است. بدبختانه گاهى اين صداهاى بلند تا ساعتهاى ١١ و ١٢ شب در كوچه‌ها و منازل مردم بلند است.

[١] - روشنفكرى در كشور ما غالبا به لباس‌پوشى به سبك خارجيها تفسير مى‌شود، ولى در واقع متفكر كسى است كه در اين اوايل قرن بيست يكم حداقل يكهزار جزء كتاب را در علوم تجربى و انسنى و دينى مطالعه كند، و اينكه آيا او روشنفكر است يا تاريك‌فكر، بايد كتابى تاليف كند و جهان‌بينى و ايده‌آلوژى و برداشت خود را از مطالعات خويش از كتب مذكور بنويسد، تا ديده شود كه به چه راهى مى‌رود!