چگونه مبلغ خوبى باشيم
(١)
هويت كتاب
١ ص
(٢)
فصل اول وجوب امر به معروف و نهى از منكر و ارشاد
٥ ص
(٣)
فرق امر به معروف و نهى از منكر با ارشاد
٦ ص
(٤)
فصل دوم شرايط مبلغ
١٠ ص
(٥)
شرط اول
١٠ ص
(٦)
شرط دوم
١١ ص
(٧)
شرط سوم
١٦ ص
(٨)
شرط چهارم
١٩ ص
(٩)
شرط پنجم
٢١ ص
(١٠)
شرط ششم
٢٢ ص
(١١)
شرط هفتم اينكه از سخنان تفرقه انگيز دورى نمايد
٢٢ ص
(١٢)
شرط هشتم كه شجاعت و شهامت داشته باشد
٢٧ ص
(١٣)
شرط نهم درجه بندى توانستن مسايل روز
٢٨ ص
(١٤)
شرط دهم فهم مقدمات تبليغ
٢٩ ص
(١٥)
شرط يازدهم امانت دارى وقت حاضرين مجلس
٣٠ ص
(١٦)
فصل سوم شرايط كمال تبليغ
٣٣ ص
(١٧)
1 - مستمعين را در خطابات مورد احترام قرار داده
٣٣ ص
(١٨)
2 - مطابق فهم مردم صحبت كند
٣٤ ص
(١٩)
3 - مراعات اقتضاى حال
٣٦ ص
(٢٠)
4 - فصاحت كلام
٣٧ ص
(٢١)
5 - خواندن اشعار
٣٨ ص
(٢٢)
8 - خندانيدن و گرياندن
٣٩ ص
(٢٣)
9 - حفظ موقعيت و شخصيت
٤٠ ص
(٢٤)
10 - دلسوزى و دوستى مبلغ
٤٢ ص
(٢٥)
11 - جملات اول سخنرانى
٤٣ ص
(٢٦)
12 - مبلغ، موضوعات مورد ابتلاى هميشه گى مردم را بيش تر مورد صحبت قرار دهد،
٤٤ ص
(٢٧)
13 - آگاهى از پاره اى از مسايل علمى و سياسى
٤٥ ص
(٢٨)
فصل چهارم كدام مطالب در محدوده تبليغ قرار دارد؟
٤٨ ص
(٢٩)
فصل پنجم خصوصيات كشور ما در مورد تبليغ
٥٩ ص
(٣٠)
فصل ششم تبليغ قلمى
٧٠ ص
(٣١)
خاتمه در بيان پاره اى از آيات و احاديث و داستانهاى متعلق به تبليغ
٧٣ ص
(٣٢)
الف) آيات مباركه
٧٣ ص
(٣٣)
ب) احاديث
٧٨ ص
(٣٤)
ج - داستانى هاى تبليغى
٨٢ ص

چگونه مبلغ خوبى باشيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٠ - ٩ - حفظ موقعيت و شخصيت

حاضرين و پديد آوردن نشاط آنان در استماع ادامه مواعظ، نيكو خواهند بود كه توسط لطايف كوتاه آنان را بدون افراط بخنداند، تا مردم جذب استماع سخنان او گردند. برخورد واعظ با مردم نه ذليلانه و مبتذل باشد، و نه امرانه و عبوسانه و متكبرانه بلكه متواضعانه و با چهره باز و پرمحبت.

٩- حفظ موقعيت و شخصيت:

گاهى يك مبلغ براى مقدار كمى از پول و يا براى يك وقت غذا خوردن، در مجالس عروسى در هتل‌ها شركت مى‌كند كه هم ساز و آواز استعمال مى‌شود، و هم زنان بى‌حجاب حضور دارند و هم مردان و زنان نامحرم با هم مى‌خندند و احيانا مى‌رقصند. و يا در مجالس رقص و ساز خانه‌گى شركت مى‌كند، آيا توقع مى‌رود كه موعظه اين‌گونه افراد در دل‌هاى مستمعين تأثير كند و آيا اينان در نزد مردم از اعتبار مناسب برخوردار خواهند ماند؟ يا بالعكس، جمعى از عوام الناس از اين اعمال او گمراه مى‌شوند و معاصى در نظر آنان بى‌اهميت مى‌گردد و حضور اين ملانماها را بهانه‌اى بر جواز محرمات شرعى قرار مى‌دهند؟ و بالاخره اين‌گونه ملانماهاى كم‌سواد، نه مبلغ مرشد كه هوسباز مضل (- گمراه‌كننده) اند.

جمعى از اهل علم به خاطر، طمع زياد و طلبيدن مساعدت از مردم و يا به خاطر كم‌تقوايى خويش و يا به خاطر افراط در رفت‌و