فرهنگ نامه امنيت ملى - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٤ - ٣/ ٨ كيفر ندادن بر پايه گمان و اتهام
خواستم و به خدا سوگند، آنان را خواهم كشت و اميدشان را نااميد خواهم ساخت، و آن دو به خواستهشان نخواهند رسيد؛ چرا كه خداوند، آنان را بر ستمشان بر من و بيعتشكنى با من و تعدّى بر من، مجازات خواهد كرد.
٩٧. تاريخ الطبرى- به نقل از جندب-: وقتى گزارش سبُكسرى بنى ناجيه و كشته شدن بزرگشان به على عليه السلام رسيد، فرمود: «مادرش بميرد! چهقدر كمخِرَد و جسور بر خداوند بود! يكبار كسى نزد من آمد و به من گفت:
در ميان يارانت مردانى هستند كه مىترسم از تو كناره گيرند. درباره آنان چه نظرى دارى؟
به وى گفتم: من بر پايه اتّهام، مجازات نمىكنم و بر پايه گمان، كيفر نمىدهم، و جز با كسى كه با من مخالفت ورزيده و دشمنى كرده و عداوتش را آشكار ساخته است، نبرد نمىكنم، و تا او را دعوت نكنم و برايش عذر (دليل) نياورم، نبرد كننده با او نخواهم بود. پس اگر توبه كرد و به سوى ما بازگشت، از او مىپذيريم و او برادر ماست، و اگر سر باز زد و جز نبرد با ما نخواست، از خداوند بر او مدد جوييم و با او پيكار كنيم. پس آنچه را خدا خواسته از ما دور سازد؟
بار ديگر نزد من آمد و گفت: مىترسم كه عبد اللَّه بن