فرهنگ نامه امنيت ملى - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠ - ١/ ١ امنيت، نعمتى بزرگ
٢. تفسير القمى- درباره اين سخن خداوند متعال: «و اگر به آنان خوبى رسد، مىگويند: «اين، از نزد خداست»، و اگر به آنان، گزندى برسد، مىگويند:
«اين، از جانب توست». بگو: «هر دو از جانب خداست»-: از پيشوايان معصوم، روايت شده است كه فرمودند: «خوبىها در كتاب خدا بر دو گونهاند، و بدىها نيز دوگونه. از جمله خوبىها كه خداوند نام برده، تندرستى و سلامت و امنيّت و گشايش [رفاه] و روزى است. خداوند، اينها را خوبى ناميده است، «و اگر بدى [و گزندى] به آنها برسد»، مقصودش از بدى در اينجا، بيمارى و ترس و گرسنگى و سختى است.
٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس شب و روزِ خود را سپرى كند و از سه چيز، برخوردار باشد، نعمت دنيا را كامل دارد: كسى كه بام و شامش را در تندرستى و آسايشِ خاطر بگذراند[١] و خوراكِ روزانه خود را داشته باشد. حال اگر چهارمين
[١]. يعنى امنيت جانى و مالى داشته باشد.