موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣
هدايت نايل گردد و با ايمان درست و عمل پاكيزه خداى خويش را ملاقات كند. مصنف بزرگوار كه معلم بزرگ اخلاق بودهاند در اين ابواب بياناتى عالى و قوى و مؤثر دارند كه در شدت تأثير و نفوذ در قلب مىتوان گفت كه در وقت تحرير مطالب سرّ ايشان از عالم قدس فايض بوده است.
هفت حديث آخر كتاب در شرح مطالبى است كه از سنگينترين و در عين حال عالىترين و نفيسترين مطالب و مباحث عرفانى محسوب است. مباحثى از قبيل جبر و تفويض عرفانى، بحث ذات و اسماء و صفات حق تعالى، شناخت بارى و آفرينش آدم بر صورت او، و مانند آن. اين احاديث را كه همه بنيه و جنبه عرفانى دارند و هر يك از مستندات محكم عارفان است طبعاً معظم له به مذاق عرفان تفسير كردهاند، اما در جاى خود متذكر شدهاند كه حمل اين روايات و آيات بر معانى عرفانى به سائقه ذوق شخصى نبوده و بر طبق أهواى كسان تفسير نكردهاند، بلكه اينها معارفى است كه اصحاب حال و ارباب علوم افاضى، با معيارى كه همان ضمير صافى برخوردار از فيض هدايت ايشان است، به دست دادهاند. و در عين حال كلام الهى را منزه از كنهيابى دانستهاند و علم آن را مخصوص انبيا و ائمه شمردهاند. حضرت امام خمينى در عرفان نظرى ممحّض بودهاند و در شرح اين احاديث به طرح مباحث نفيس عرفانى پرداختهاند، اما چنانكه فرمودهاند همه جا توجه داشتهاند كه عقايد غير مستفاد از شرح را در شرح خويش وارد نسازند و بر وفق منهج مستقيم شرع گام بردارند، و گاه بهتناسب به ايرادات اهل قشور نيز پاسخ گفتهاند.
اهل عرفان و نظر پايه عالى و مايه ارجمند اين كتاب را مىشناسند. براى آنان اين كتاب نياز به معرفى ندارد. براى غير آنان نيز مقالتى معجل عهدهدار باز نمودن همه نفايس اين اثر نتواند بود. كتاب چهل حديث پيش از اين (و پس از پيروزى انقلاب اسلامى) به چند صورت به چاپ رسيد. يك بار چهار حديث از آن همراه با شرح در انتشارات اطلاعات چاپ شد. سپس انتشارات طه (در قزوين) آن را منتشر ساخت. و مركز نشر فرهنگى رجا نيز آن را بار ديگر به چاپ رساند. امتياز مهم چاپ حاضر بر