ديوان امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٦١ - قصيده بهاريه انتظار
| نوح و خليل و بو البشر، ادريس و داود و پسر | از ابر فيضش مُستمِد از كان علمش مُستعين | |
| موسى به كف دارد عصا، دربانيش را منتظر | آماده بهر اقتدا، عيسى به چرخ چارمين | |
| اى خسرو گردون فَرَم لختى نظر كُن از كَرَم | كفّار مُستولى نگر، اسلام مُستضعف ببين | |
| ناموس ايمان در خطر، از حيله لا مذهبان | خون مُسلمانان هَدر از حمله اعداء دين | |
| ظاهر شود آن شه اگر، شمشير حيدر بر كمر | دستار پيغمبر به سر، دست خدا در آستين | |
| ديّارى از اين مُلحدان، باقى نماند در جهان | ايمن شود روى زمين از جور و ظُلم ظالمين | |
| من گرچه از فرط گُنه شرمنده و زارم ولى | شادم كه خاكم كرده حق با آب مهر تو عجين | |
| خاصه كنون كز فيض حق مدحت سُرودم آنچنان | كز خامه ريزد بر ورق جاى مُركّب انگبين | |
| تا چنگل شاهين كند صيد كبوتر در هوا | تا گرگ باشد در زمين بر گوسفندان خشمگين | |
| بر روى احبابت شود مفتوح ابواب ظفر | بر جان اعدايت رسد هر دم بلاى سهمگين | |