پرتوي از روشنائي - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٧

اسارت گرفتند . حرف در اين زمينه زياد است . من در پاسخ به اين سئوال يك آيه از قرآن را مطرح ميكنم . قرآن جواب ما را داده است . قرآن درد و بيمارى را به مسلمين معرفى ميكند . آن آيه اين است كه مى فرمايد : فخلف من بعد هم خلف اضاعوالصلوة واتبعوا الشهوات فسوف يلقون غيا .

دو عامل , عوامل اصلى اين گمراهى و انحراف عمومى است : يكى دور شدن از ذكر خدا كه مظهر آن صلوة و نماز است . يعنى فراموش كردن خدا و معنويت و جدا كردن حساب معنويت از زندگى و فراموش كردن توجه و ذكر و دعا و توسل و طلب توفيق از خداى متعال و توكل بر خدا و كنار گذاشتن محاسبات خدايى از زندگى و عامل دوم ( اتبعوا الشهوات ) است . يعنى دنبال شهوترانيها و هوسها و در يك جمله دنيا طلبى رفتن و به فكر جمع آورى ثروت ومال بودن و التذاذ و به دام شهوات دنيا افتادن و اصل دانستن اينها و فراموش كردن آرمانها . اين درد اساسى و بزرگ است و ما هم ممكن است به اين درد دچار بشويم . اگر در جامعه ء اسلامى ما آن حالت آرمان خواهى از بين برود يا ضعيف بشود و هر كسى به فكر اين باشد كه كلاه خودمان را از معركه بدر ببريم تا در دنيايمان از ديگران عقب نيفتيم , ديگرى جمع كرده است و ما هم برويم جمع كنيم و خود و مصالح خود را بر مصالح جامعه ترجيح بدهيم , معلوم است كه وضع به اينجا خواهد رسيد . نظام اسلامى با ايمانها , با همتهاى بلند , با مطرح شدن و اهميت دادن و زنده نگهداشتن شعارها بوجود ميايد و حفظ ميشود و پيش ميرود .

معلوم است كه كم رنگ شدن شعارها , بى اعتنايى به اصول اسلام و انقلاب و همه چيز را با محاسبات مادى فهميدن و مطرح كردن , جامعه را به