پرتوي از روشنائي - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٢٥

مسلمانهاست . جامعه ء اسلامى با امر به معروف و نهى از منكر زنده مى ماند . قوام حكومت اسلامى به امر به معروف و نهى از منكر است . اگر اين كار نشود آن وقت است كه[ ( ليسلطن الله عليكم شرار كم فيدعوا خياركم فلايستجاب لهم ] ( قوام حكومت اسلامى و بقاى حاكميت اخيار به اين است كه در جامعه , امر به معروف و نهى از منكر زنده باشد . امر به معروف و نهى از منكر فقط اين نيست كه ما براى اسقاط تكليف دو كلمه بگوييم آن هم در مقابل منكراتى كه معلوم نيست مهمترين منكرات باشند . وقتى همه ء آحاد يك جامعه را موظف به امر به معروف و نهى از منكر مى كنند , اين به چه معناست ؟ چه وقت ممكن است همه ء آحاد يك ملت امر به معروف و خير و ناهى از منكر باشند ؟ آن وقت كه همه در متن مسائل كشور به معناى واقعى حضور داشته باشند . همه بايد به كارهاى جامعه كار داشته باشند و اهتمام بورزند . همه بايد آگاه باشند . همه بايد معروف شناس و منكر شناس باشند . اين به معناى نظارت , حضور و همكارى عمومى است , به معنى معرفت بالا در همه است . امر به معروف به اين معناست . والا اگر ما امر به معروف را در يك دايره ء محدود آن هم به وسيله ء افراد معلوم زندانى بكنيم و دشمن هم در تبليغات خودش سمپاشى كند كه در ايران قرار است از اين به بعد نسبت به زنهاى بد حجاب اين جور عمل بشود , اين صحيح نيست . آيا معناى امر به معروف اين است كه اين واجب به اين عظمت را كه قوام همه چيز به اوست , بياورند در يك دايره محدود در خيابانهاى تهران , آن هم نسبت به چند نفر زن كه وضع حجابشان مثلا درست نيست ؟ اين است معناى حضور نيروهاى مؤمن در صحنه هاى گوناگون جامعه ؟ خير , قضيه بالاتر از اين حرفهاست . تخلفها يك اندازه و يك جور نيست . تخلفها تنها تخلفهاى فردى