پرتوي از روشنائي - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٢٠

براى نجات انسانها از سلطه ء شيطانى و اهريمنى آن است . بديهى است كه وقتى حسين بن على ( ع ) براى حادثه اى مثل حادثه عاشورا به سمت عراق حركت كند , از بودن در مدينه و در ميان مردم خود , تبليغ احكام الهى , بيان معارف اهل بيت و پرورش و تربيت مسلمانان باز مى ماند , نمى تواند نماز را به مردم تعليم بدهد و احاديث پيغمبر ( ص ) را به مردم بگويد . طبعا حوزه درس و بيان معارف او تعطيل مى شد و از كمك به ايتام و مستمندان و فقرايى كه در مدينه بودند , باز مى ماند . اينها همه , وظايفى بود كه آن حضرت قبل از حركت به سمت عراق انجام مى داد , ولى همه اين وظايف را فداى وظيفه ء مهم تر كرد . حتى آن طور كه در زبان همه ء مبلغين و گويندگان هست , حج بيت الله را هم فداى تكليف بالاتر كرد آن هم در آغاز آن و هنگامى كه مردم براى حج مى آيند . آن تكليف چيست همانطور كه خود آن بزرگوار فرموده , تكليف , مبارزه با دستگاهى است كه منشأ فساد است[ . ( اريد ان آمر بالمعروف و انهى عن المنكر و اسير بسيره جدى ] ( تكليف اين است يا آنچنان كه در خطبه ء ديگرى در بين راه فرموده[ : ( ايها الناس ! ان رسول الله ( ص ) قال من رى سلطانا جائرا مستحلا لحرم الله , ناكثا بعهد الله . . . فلن يغير عليه بقول ولافعل كان حقا على الله ان يدخله مدخله ] ( . تكليف عبارت است از اغاره يا تغيير سلطان ظلم و جور و قدرتى كه فساد مى پراكند و انسانها را به سمت نابودى و فناى مادى و معنوى مى كشاند . اين فلسفه ء حركت حسين بن على ( ع ) است كه البته آن را مصداق امر به معروف و نهى از منكر هم دانسته اند و در باب تكليف امر به معروف و نهى از منكر بايد به اين نكات هم توجه بشود . حضرت ابا عبدالله ( ع ) براى تكليف اهم حركت مى كند و تكاليف ديگر را هر چند هم كه مهم باشند فداى اين تكليف اهم