ابَاعَبْدَاللهِ!»، گريه مى‌كنيد؟ هر روز در اين بهشت زهرا ٣ تعدادى جوان، تعدادى طفل، تعدادى بچه يكساله و دو ساله را مى‌برند دفن مى‌كنند، چرا وقتى گوينده‌اى از نزديك به هزار و چهارصد سال قبل به شما خبر مى‌دهد كه بچه شش‌ماهه‌اى در بغل پدرش با تير سه شعبه مورد حمله قرار گرفت، گريه مى‌كنيد؟ چرا نماز مى‌خوانيد؟ چرا گريه امانتان نمى‌دهد وقتى ما براى شما مى‌خوانيم:

وعده‌وصل چون شود نزديك آتش شوق تيزتر گردد ذوالجناح چرا نمى‌روى؟ وصل من و معبودم نزديك است.