راه نجات - حسین انصاریان - الصفحة ١٣ - معيار پيغمبر (ص) براى مسلمانى

بندگان خدا مى‌كنند؛ عمرى را به دلسوزى نسبت به بندگان پروردگار مهربان عالم سپرى مى‌كنند.

در ميان عالمان؛ چنان‌كه گفتيم، زاهدان عزيزالوجودند، و در ميان گروه زاهدان، عارفان عزيزالوجوند؛ يعنى آن‌هايى كه خدا را با دل لمس كردند و در يك مقامى برتر از زهد، به نام مقام عرفان، قرار دارند. اين مقام عرفان به چه معنا است؟ به اين معناست كه زاهد، محور زندگى‌اش زهد است و بر زهدش هم تكيه دارد، درست هم هست كه او اهل نجات است، ولى عارفان فقط بر وجود مقدّس او تكيه دارند و بس. ديدشان هم ديدِ ديگرى است‌:

به صحرا بنگرم، صحرا تو بينم‌

به دريا بنگرم، دريا تو بينم (دريا براى من محور نيست)

به هرجا بنگرم، كوه و در و دشت‌

نشان از قامت رعنا تو بينم‌[١] در شهرى، كسى كه پاى منبر من مى‌آمد، قضيه عجيبى را برايم نقل كرد. او گفت: خانواده‌اى‌

[١] ١. بابا طاهر.