توبه
(١)
سخن ناشر
١ ص
(٢)
فرصت و زمان توبه
٢ ص
(٣)
خسارت اول گناه، پوشاندن لباس ذلّت
٤ ص
(٤)
خسارت دوم گناه، دورى از قرب حق
٦ ص
(٥)
خسارت سوم گناه، مرگ قلب
٧ ص
(٦)
يك نمونه از گناه باطن
١١ ص
(٧)
گناه حرامخوارى
١٧ ص
(٨)
گلايه نكردن از بلا
٢١ ص
(٩)
معاشرت با اهل فساد، از نقاط بسيار خطرناك
گناه
٢٢ ص
(١٠)
مصعب بن عمير و گسستن رابطه خويشاوندى
٢٥ ص
توبه - حسین انصاریان - الصفحة ٢٨
پروردگارا! كاش مىشد نزد فرشتگانت اسم ما را هم ببرى و بگويى اينها متعلّق به من هستند تا ما اگر هزار كانال ماهواره است، به سراغشان نرويم. اگر اين همه بدحجاب و بىحجاب هست، به سراغشان نرويم. اين همه مال حرام درياوار پهن است، به سراغ يك ريالشان نرويم.
به هر حال، خداوند اين اجازه را به ما داده كه با مفسدين هرچند پدران و مادرانمان باشند، معاشرتى نداشته باشيم، مگر اينكه پدر و مادر كافر باشند، ولى مفسد نباشند، كه آن جا را فرموده: «»[١]: در دنيا پسنديده با آنها رفتار كنيد، اگر پدر و مادرى هستند كه توان اثرگذارى ندارند.
خداوند چنانكه گفتيم، گفت: نه، مصعب نرود؛ مصعب متعلّق به من است.
عجب مقامى دارد اين مصعب و عجب ارزشى. در طول سال، حداقل بيست ميليون زائر، به منطق احد
[١] ١. لقمان: ١٥.