توبه - حسین انصاریان - الصفحة ٢٤ - معاشرت با اهل فساد، از نقاط بسيار خطرناك گناه

ائمه، همه آن‌ها فرمودند: بعد از مردن خبرهايى‌است، آن هم خبرهاى عظيم: «عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ. عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ‌»[١]، نه خبرهاى دست‌كم و معمولى. منصور! اين‌هايى كه دنبال پول و ثروت هستند و اطراف تو زيادند، هرگز خيرخواهت نيستند، آن‌ها هيچ‌كدام علاقه‌اى به تو ندارند. پول مى‌خواهند، تو باشى يا پدرت، و يا پسرت. خود تو براى آن‌ها موضوعيتى ندارى، و امّا انسانى كه آخرت را بخواهد، هم‌نشين و هم‌صحبت با تو نمى‌شود. چنين شخصى يك جلسه هم نمى‌آيد با تو بنشيند؛ چون نشستن همان و از دست دادن آخرت همان (معناى عمومى اين سخن آن است كه: اى مردم! با مفسدين حرفه‌اى رفاقت نكنيد؛ معاشرت نكنيد؛ رفت و آمد نكنيد؛ معاشرت با مفسدين، برباددهند آخرت است). منصور نام امام صادق ٧ را خواند و گفت: جعفر صادق ٧، قوى‌ترين و استوارترين‌

[١] ١. نبأ: ١- ٢.