جهانيان ارايه بدهم. اين كه گفتم چنين شرح وتفسيرى را دارم بر صحيفه مى‌نويسم، چشمش پر از اشك شد و گفت: اگر ميل داريد، من داستانى را در رابطه با صحيفه سجاديه، براى شما بگويم. گفتم: با كمال رغبت آن را مى‌شنوم. او اين داستان را كه بعداً من آن را در تفسير صحيف سجاديه‌ام هم آورده‌ام، چنين براى من نقل كرد:

حدود سى سالم بود كه در نجف جزء شاگردان درس آيت‌الله العظمى اصفهانى ١ بودم. ايّام ماه رمضان مرحوم سيّد طلبه‌هاى خوش‌بيان را در مناطق شيعه‌نشين عراق پخش كرد. سهم ما به بصره افتاد. با يك روحانى درس خوانده متين از نجف حركت كرديم و به بغداد آمديم‌