بعد از حادثه كربلا كه وجود مبارك حضرت زين‌العابدين (ع) عهده‌دار هدايت مردم شدند، و در همان تنگنا، مضيقه و مشكلاتى كه بنى‌اميه براى هدايت مردم ايجاد كرده بودند، قرار گرفتند، آن امام چراغ هدايت را با پنجاه و چهار دعا روشن كردند.

آن حضرت هر دعايى را در هر مناسبتى كه انشا مى‌فرمود و مى‌خواند، وجود مبارك حضرت باقر (ع) هم با قلم پاك الهى و ملكوتى و خالصانه‌اش آن را مى‌نوشت. البته، اين دعاها، يك بار ديگر هم به خطّ مبارك حضرت صادق (ع) نوشته شد. ما در سيره ائم طاهرين: