اين شخص در اين سن، يك لحظه هم آرام نبود و براى دين مى‌چرخيد و مى‌ناليد و غصّه مى‌خورد. حتى در آن سن، در همان شهر از او كه مجتهد بود، دعوت كردند كه به دانشگاه برود و درس بدهد، و او هم با آن محاسن سفيد و در سن نود سالگى، هر روز به دانشگاه مى‌رفت، و هفته‌اى چهار روز هم پنج ساعت يا چهار ساعت به منبر مى‌رفت. در عين حال، در كوچه و خيابان با مردم حرف مى‌زد و آن‌ها را امر به معروف و نهى از منكر مى‌كرد. او خيلى انسان والايى بود. او كه از من پرسيد در حال حاضر دارم چكار مى‌كنم، گفتم، دارم صحيف سجاديه را شرح و تفسير مى‌كنم و اكنون به جلد پنجم رسيده‌ام؛ چون شرح فارسى مفصّلى بر