مادر امام عصر - حسین انصاریان - الصفحة ١٧ - دستور امام هادى (ع) براى خريد كنيزى ويژه

مى‌زند. اين فرياد، به خاطر عفت، پاكى و طهارتش است؛ يعنى براى پاكى فرياد مى‌زند؛ براى اين‌كه خطر مى‌خواهد به عفت و ناموسِ مملكتى نزديك بشود. در چنين موقعيتى بايد همه داد بزنند؛ آن هم فريادى كه خطر را براند و دور كند و سيطره خطر را بشكند؛ يعنى نگذاريد دست نامحرمى به ناموس مسلمان‌ها برسد و حتى لباسش را لمس كند.

اين كنيز نمى‌گذارد، نه كسى به او نزديك شود، و نه كسى به لباسش دست بزند، و نه كسى هم او را بخرد. هرگاه چنين شود، او فرياد مى‌زند و از خود دفاع مى‌كند. اين‌ها علايم اين كنيز است.

بشر بن سليمان مى‌گويد، من نامه و پول را برداشتم و همان روزى كه وجود مبارك حضرت هادى امام على‌النقى (ع) فرمود، رفتم تا به كنار معبر فرات رسيدم. تمام جرياناتى را كه امام برايم تعريف كرده بودند، من به چشم خود ديدم. امام (ع)، دفتر آفرينش و مصداق اين آيه قرآن است: «وَ كُلَّ شَىْ‌ءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِى إِمَامٍ مُبِينٍ‌»[١]

[١] ١. يس: ١٢.