در اينجا تذكّر مجدّد اين نكته را لازم مى‌دانم كه تعظيم اين ايّام و به پا داشتن مجالس عزا و مصيبت، از سيره مسلّمه و عملى امام خمينى قدس سره بود و اين امر ارتباطى به قضيّه وحدت ندارد. وحدتى را كه امام بزرگوار و آيةاللَّه بروجردى قدس سره بر آن تأكيد داشتند، به اين معنى نيست كه شيعه نسبت به اعتقادات مسلّمه خود سكوت كند، و يا آن را ناديده بگيرد، بلكه مقصود وحدت تمامى مسلمين در برابر استكبار جهانى است كه داعيه قدرت منحصره دارد و با الهام از صهيونيزم در فكر فرو پاشيدن مبانى متقن اسلام است.

اينك بر عموم شيعيان است كه در روز سوّم جمادى‌الثاني كه از طرف دولت جمهورى اسلامى تعطيل رسمى است، محافل و مجالس عزا اقامه نموده و با دستجات عزادار در كوچه‌ها و خيابان‌ها ظاهر شوند تا گوشه‌اى از حق آن شهيده را ادا كرده باشيم.

يُرِيدُونَ لِيُطْفُواْ نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَ هِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكفِرُونَ‌ [١]؛ نور الهى براى هميشه تاريخ روشن، و دل‌هاى خالى از تعصّب از آن استضائه مى‌نمايند.

محمّد فاضل لنكرانى‌

٧/ ٥/ ١٣٨٢

[١]. سوره صفّ ٦١: ٨