فاطمه( عليها السلام) و فاطميه - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٢ - مقدمه
مىآورد؛ با اين حال، مولاى متّقيان با استعانت به درگاه خداوند به نماز مىايستاد، و شكايت به خدا مىبرد. آيا اين آخرين مظلوميّت خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله بود؟
بايد گفت كه چنين نبود و وقايعى مانند خانهنشينى حضرت على عليه السلام، جنگ معاويه، خوارج نهروان و اصحاب جمل با آن حضرت، مظلوميّت وصىّ آن بزرگوار حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام، شهادت امام حسين عليه السلام به همراه اصحاب و فرزندانش در كربلا و به طور كلّى مظلوميّت همه امامان معصوم در طول تاريخ، ادامه همان مظلوميّت بود؛ ليكن مظلوميّت مضاعف انكار ظلم بر مظلوم است.
حادثهاى كه در شرف وقوع بود و عدّهاى با زير سؤال بردن شهادت حضرت زهرا عليها السلام و ظلمهايى كه به آن حضرت روا شده بود، در صدد انكار مظلوميّت و ظلم و ستمهاى وارده بر پاره تن رسول خدا صلى الله عليه و آله بودند.
امّا با بيدارى مراجع عظام تقليد و از جمله حضرت آيتاللَّه العظمى فاضل لنكرانى قدس سره اين توطئه شوم خنثى شده، از روز شهادت حضرت زهرا عليها السلام عاشورايى ديگر ساختند و با تشويق مردم به عزادارى و بزرگداشت اين روزها اعلام كردند: اگر آن زمان نبوديم