پگاه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٣ - ايران و دوگزينه تكنولوژى هستهاى يا موشكى - کیایی نادر

ايران و دوگزينه: تكنولوژى هسته‌اى يا موشكى
کیایی نادر

برخى منابع غيررسمى گزارش داده‌اند كه مقامات سه كشور اروپايى سعى مى‌كنند ايران را قانع كنند كه از غنى‌سازى و چرخه سوخت دست برداشته و تمامى اين پروسه را به غرب و روسيه واگذار كند. اين در حالى است كه پيشتر از سوى مقامات رسمى ايران عنوان شده بود كه بحث غنى‌سازى خط قرمز ايران است و ايران به هيچ وجه حاضر نيست از آن دست بكشد.
دبير شوراى عالى امنيت ملى پيش از اين تصريح كرده بود كه ايران در زمان بيانيه تهران و مذاكره با سه كشور اروپايى به طور داوطلبانه با تعليق غنى‌سازى موافقت كرده و هر زمان كه بخواهد به آن پايان مى‌دهد.
خبرهاى رسيده حاكى از آن است كه اروپايى‌ها با اين كه در مقابل امريكا در خصوص اين موضوع مقاومت مى‌كنند اما نتايج ديدارها و مذاكرات نيز براى طرفين چندان ملموس نيست.
برخى از كارشناسان نظامى معتقدند كه فشارهاى امريكا بخاطر افزايش دانش نظامى و توان توليد و ارتقاى تجهيزات نظامى از سوى ايران است و شرايط جديد فناورى نظامى ايران است كه اسرائيل را به شدت نگران كرده و اين نگرانى‌ها با انتقال به دولتمردان امريكايى به صورت فشارهايى اكنون به ايران تحميل مى‌شود.
در همين حال بسيارى از كارشناسان سياسى مسائل نظامى معتقد هستند كه افزايش دانش نظامى و قدرت توليد تجهيزات پيشرفته نظامى از حقوق اوليه هرنظام سياسى و هر كشور مى‌باشد.
يك نظامى بلندپايه بازنشسته مصرى مى‌گويد: ايران مدت‌ها است كه به تحول و توسعه برنامه‌هاى موشكى خود براى افزايش و تضمين امنيت داخلى خود در برابر هرگونه تمهيدات خاص در پرتو اوضاع جديد جهانى روى آورده است.
از همين منظر ايران هفتمين و تازه‌ترين تجربه خودش را در هفتم ژوئن گذشته با موشك شهاب ٣ پشت سرگذاشت.
شهاب ٣ موشك بالستيكى ميان برد است كه بر مبناى ارزيابى‌هاى استراتژيكى، برد آن به ١٥٠٠ كيلومتر رسيده و مى‌تواند كلاهك آن را كه حدود ٧٠٠ كيلو وزن دارد، پرتاب كند.
در همين حال تلاش مى‌كند كه توان تسليحاتى خودش را از طريق همكارى با برخى كشورهاى ديگر چون روسيه، چين و كره شمالى توسعه دهد و در اين هدف دو روش اصلى را پيش گرفته است:
١. گفت‌وگوها و مذاكرات پيدا و پنهان از طريق هيأت‌هايى كه از اين كشورها ديدار كرده و با دانشمندان اين كشورها ملاقات كرده و اطلاعات آنان را به دست مى‌آورند. اين گام بويژه در روسيه با موفقيت روبرو شده و تهران توانسته است از مساعدت‌هاى ده‌ها كارشناس روسى برخوردار شود و اين عده خدمات بسيار ارزشمندى را در اختيار ايران قرار داده‌اند.
٢. گفت‌وگو و تعامل علنى با كشورهايى مثل روسيه، چين و كره شمالى كه روابط قوى با ايلات متحده ندارند. بطورى كه اين تعامل و گفت‌وگو بين طرفين در بالاترين سطح جريان دارد.
»حسان سويلم« اضافه مى‌كند كه ايران در آينده ماهواره‌اى به اسم »الزهرا« را به فضا خواهد فرستاد كه قادر است در قبال امنيت داخلى ايران عليه تمامى كشورهاى خاورميانه مأموريت‌هاى تجسسى انجام دهد اما اين هدف به واقعيت نخواهد پيوست مگر با توليد موشك دوربرد شهاب كه تلاش مى‌كند پيش از فرا رسيدن سال ٢٠١٠ آن را توليد كند.
به نظر وى، در واقع زمان‌بندى ايران براى تجربه موشكى شهاب تصادفى نبوده و يك زمان بندى برنامه‌ريزى شده بوده است چرا كه پيش از آن، ديدار محمد البرادعى از ايران و گفت‌وگو در خصوص برنامه هسته‌اى آن انجام شد و سران سياسى نظامى ايران يك پيام قوى به وى دادند كه ايران در جايگاه مستحكمى از لحاظ نيروى نظامى ايستاده و از موضع گفت‌وگو با سازمان انرژى اتمى حمايت مى‌كند و هرگونه اظهار ضعف و عقب‌نشينى از اين موضع آن را در مقابل مطالبات بيشترى قرار خواهد داد.
وى سرانجام اينگونه تحليل مى‌كند كه تجربه اخير موشكى ايران مصداق بيشترى به استراتژى بازدارنده ايران داده بطورى كه دشمنان ايران كاملاً قانع مى‌شوند كه ايران داراى تجهيزات دفاعى و بازدارنده بوده و هر گونه تهديدى كه از سوى دشمنان متعرض اين كشور شود با واكنش برابر يا حتى شديدتر ايران روبرو خواهد بود.
او مى‌گويد: جمهورى اسلامى ايران با اين پيام به دشمنان خود فهمانده است كه جايگاه هسته‌اى و موشكى ايران در تمامى نقاط ايران به اندازه لازم از استحكام برخوردار است كه مى‌تواند پاسخگوى هر گونه تهاجم هوايى، زمينى يا موشكى باشد. شايسته يادآورى است كه موقعيت ايران در تكميل و توسعه موشك شهاب و رسيدن به دقت مطلوب آن، باب وسيعى را در مقابل آن گشوده تا در اين زمينه‌ها به توسعه بيشترى نائل شده و بر سازمان‌هاى دفاعى ضد موشك‌هاى بالستيك امريكا و اسرائيل به برترى و چيرگى دست يابد.
به اعتقاد اين نظامى عاليرتبه مصرى، به اين ترتيب ايران در ادامه اين مسير چهار گزينه پيش روى خود دارد:
١. افزايش موشك‌هاى شهاب و توليد موشك‌هاى دفاعى بر ضد اسرائيل و امريكا.
٢. پيروى از استراتژى »غرق موشكى« در بمباران اهداف دشمن.
٣. افزايش دقت موشك‌هاى شهاب طورى كه با كمترين تعداد موشك و سريع‌ترين زمان نابودى اهداف دشمن را تضمين كند.
٤. پشتيبانى وسائل دفاع هوايى و موشكى زمينى از پايگاه‌هاى موشكى شهاب و پايگاه‌هاى توليد و نگهدارى آن و راه‌هاى مقابله با احتمالات تعرض هوايى به اين پايگاه‌ها.
به هر حال، بنابر تحليل اين قبيل كارشناسان، با توجه به اين كه ايران مى‌داند جنگ‌هاى آينده بين اهداف نظامى و شهرى فرقى قائل نخواهد شد، لذا تلاش اصلى خود را بر روى افزايش حجم توليد موشك‌هاى شهاب متمركز كرده و به ويژه اينكه از تحريم‌ها و تبعات جهانى درباره برنامه موشكى‌اش - عليرغم برنامه هسته‌اى خود - هراسى ندارد زيرا در مقابل گسترش سلاح‌هاى موشكى بالستيكى تعهدات محكمى نداشته و اين هدف را در قالب سيستم تسلط بر تكنولوژى موشكى كه بر پايه احتياط بيشتر و نه نفى كامل آن استوار است، پيش گرفته است.