آیینه پژوهش - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٣ - نگاهى به عنوان انگليسى مجلات - احسانى سيد صادق

نگاهى به عنوان انگليسى مجلات
احسانى‌ سيد صادق


از آنجا كه بسيارى از مجلات به خارج از كشور فرستاده مى شوند و يا در ايران در اختيار افرادى قرار مى گيرند كه با زبان فارسى آشنايى ندارند, معمولاً عنوان را در پشت مجلات به انگليسى نيز مى نويسند.
درخور توجه است كه هيچ گاه اَعلام به زبان ديگر ترجمه نمى شوند. مثلاً در فارسى نمى گوييم: هفته نامه (اخبار هفته), بلكه (نيوزويك) مى گوييم; اگرچه NEWS WEEK به معناى اخبار هفته است. عكس آن نيز صادق است. بنابر اين شيوه درست چنين است كه بايد عنوان مجله را با حروف انگليسى نوشت و ترجمه آن را در ذيل آورد.
عنوان را مى بايست به گونه اى نگاشت كه انگليسى زبان بتواند آن را مانند فارسى زبانان يا بسيار نزديك به آن تلفظ كند. براى اين كه انگليسى زبانان كلمات غير انگليسى را بهتر تلفظ كنند, علائمى وضع شده كه كمك زيادى است تا آنان به اشتباه نيفتند. مثلاً حرف A به دو گونه (آ) و (اَ) قابل تلفظ است, اما اگر به صورت € نوشته شود, تنها (آ) خوانده مى شود. با اين وجود اين نكته در بسيارى از مجلات رعايت نمى شود.
از آنجا كه عنوان مجله از جهتى مهم ترين ركن به حساب مى آيد, كم ترين لغزش در آن قابل اغماض نيست. از اين رو نگارنده بر آن شد تا عنوان انگليسى مجلات را مورد توجه قرار دهد كه در ضمن اين بررسى به اشكالات زيادى برخورد. در اينجا مواردى را كه اهميت بيشتر دارند, مى آوريم.
در اين نوشتار به دائرةالمعارف بزرگ بريتانيكا و Collgiate Websters توجه داشته ايم. آينه پژوهش: AYENEH -E- PAZHOOHESH
الف) آن گونه كه عنوان انگليسى نوشته شده است, ممكن است خواننده (آ) در (آينه) را به صورت (اَ) تلفظ كند.
ب) پس از (آينه) در عنوان مجله, حرف (ى) كاملاً ملفوظ است, از اين روست كه بعضى (آينه ى) مى نويسند. عنوان مجله بايد به يكى از دو صورت زير نوشته شود:
١. AYENEH -YE- PAZHOOHESH.
٢. AYEN -E- YE- PEZHOOHESH.
آينه ميراث: AYENE -YE MiRAS
از آنجا كه حرف E در پايان كلمات تلفظ نمى شود, بعيد نيست انگليسى زبان عنوان مجله را (آيينْ يِ) بخواند. براى اين كه چنين اشتباهى رخ ندهد بهتر بود اين گونه نوشته مى شد: €YEN-E-YE MIR€S
البعث الاسلامى: AL- BAAS -EL- ISLAMI
الف) جهت نشان دادن عين در وسط كلمه از (,) استفاده مى شود.
ب) از آنجا كه مجله عربى است, بايد براى نشان دادن (ث) از th استفاده كرد.
ج) روشن است كه الف در الف و لام مفتوح است. جا داشت عنوان مجله اين گونه نوشته مى شد:
AL- BAشth AL-ISLAMI
تاريخ و فرهنگ معاصر TARIKH VA FARHANGE MOASER
الف) علامت كشيده بودن A در TARIKH مشخص نشده است.
ب) هرگاه حرف E پس از G قرار گيرد, طبق قواعد زبان انگليسى (غير از استثناها) G با صداى (ج) خوانده مى شود; مانند Orange.
ج) حرف E در پايان كلمات خوانده نمى شوند.
د) معمولاً OA صداى (اُو) مى دهد; مانند Coat.
با توجه به موارد فوق, بعيد نيست انگليسى زبان, عنوان مجله را به صورت ((تَريخ و فرهنج مُوْصر) بخواند. براى اين كه چنين اشتباهى پيش نيايد, جا داشت عنوان اين طور نوشته مى شد:
T€RIKH VA FARHANG -E- MOش€ser.
ترجمان وحى: Tarjum‡n -e wahy
الف) ضمه در عربى متمايل به صداى كشيده (اُو) است. از اين رو در انگليسى براى نشان دادن ضمه در كلمات عربى از U استفاده مى كنند. اما در فارسى ضمه صداى O مى دهد.
ب) حرف واو در فارسى برابر V است, نه W.
ج) حرف (ح) در فارسى همانند (o) تلفظ مى شود و لازم نيست زير H علامت (حا)ى عربى گذارد.
بنابر اين نگارش درستس چنين است: Tarjom‡n-e Vahy
تعاون: TAAVON
اگر TAش€VON نوشته مى شد, خواننده بهتر مى توانست تلفظ كند.
حضور: HUDUR
الف) ظاهراً گذاردن (ـ) زير H و D براى اين است كه حا و ضاد به شكل عربى تلفظ شوند. در حالى كه اين دو حرف در فارسى مانند (ه) و (ز) ادا مى شوند.
ب) چنانچه ذيل ترجمان وحى گفتيم, در عربى تلفظ ضمه متمايل به (او) است. اما در فارسى ضمه صداى O مى دهد.
از آنجا كه مجله حضور فارسى است و عنوان آن هم جزء واژه هاى فارسى شده است, جا داشت به صورت HOZ†R يا HOZOOR نوشته مى شد.
فقه اهل البيت: FIQH AHLIL BAIT
انگليسى زبانى كه اين عنوان را مى خواند, مى پندارد كه AHLIL كلمه اى است كه در عنوان مجله مى باشد. جهت رفع اشتباه مى بايست عنوان اين گونه باشد: FIQH -O-AHL IL-BAYT
قضايا اسلامية معاصرة: QA^DHAYA ISLAMIYA MUASIRA
عنوان مجله به اين صورت مناسب تر بود:
QADH€Y€ ISL€MIYAH MUش€SIRAH
با توجه به اينكه در دايرةالمعارف بريتانيكا, هاى پايان كلمه را با H نشان داده است ـ مانند Ithn‡- Ashariyah ـ جا داشت H در پايان اسلامية و معاصرة نوشته مى شد.
كلام اسلامى: KALAM ISLAMI
كسره ميم در (كلام) مشخص نشده است. بايد چنين نوشته مى شد:
KAL€M-E- ISLAMI
در ترجمه عنوان مجله, حرف a در Islamic افتاده است.
الكوثر: AL-KAWTHER
حرف ثاء در (كوثر) مفتوح است. بنابر اين بايد پشت جلد AL- KAWTHAR نوشته مى شد.
كيهان فرهنگى: Kayhan Farhangi
كسره در پايان (كيهان) مشخص نشده است. جا داشت اين گونه نوشته مى شد:
Kayh‡n -E- Farhangi
فصلنامه كتاب: FASLN€ME -YE KETAB
براى اينكه (م) ساكن تلفظ نشود و A در KETAB صداى (آ) دهد, عنوان كتاب به صورت زير مناسب تر بود:
FASLN€M-E-YE KETAB
گنجينه اسناد: GANJINEH ASNAD
از آنجا كه H در موقعيت فوق معمولاً تلفظ نمى شود, از اين جهت نمى توان اشكال گرفت; اما در فارسى پس از (گنجينه) حرف (ى) تلفظ مى شود كه در عنوان انگليسى نيامده است. عنوان مجله به يكى از دو صورت زير درست به نظر مى رسد:
GANJINEH-YE ASN€D.
يا
GANJIN-E-YE ASN€D.
مشكوة: MISHKAT
از جمله اشتباهاتى كه فراوان مشاهده مى شود اين است كه براى نشان دادن حركت كسره از حرف I استفاده مى كنند. در حالى كه بايد حرف E را به كار برد. منشأ اشتباه اين است كه تلفظ كسره در زبان عربى متمايل به صداى كشيده (اى) است. از اين رو كلماتى كه از عربى وارد انگليسى مى شوند, براى نشان دادن كسره, حرف I را به كار مى برند; مانند كلمه (فقه) كه به صورت Fiqh مى نويسند.
از آنجا كه مجله مشكوة فارسى است, عنوان آن بايد به صورت MESHK€T باشد.
مصباح: MESSBAH
اگر S ميان دو حرف صدادار قرار گيرد, صداى (ز) مى دهد; اما در اينجا تنها در يك طرف آن حرف صدادار است. بنابر اين تكرار S لزومى ندارد. شايد علت تكرار آن اين بوده كه حرف صاد با شدت بيشتر تلفظ مى شود. اما روشن است كه تلفظ حرفهاى صاد, سين و ثا در فارسى با يكديگر تفاوتى ندارند; پس MESB€H درست تر است. بعيد نيست انگليسى زبان, عنوان مجله را با تشديد صاد تلفظ كند.
ناظر قم: NAZER QOM
چنانچه از توضيحات پيشين روشن مى شود N€ZER-E- QOM درست است.
نامه فرهنگ: NAMEH FARHANG
مناسب بود پشت جلد N€MEH-YE FARHANG نوشته مى شد.
نامه فرهنگستان: N‡me-ye Farhangest‡n
از آنجا كه E در پايان كلمات خوانده نمى شود, چه بسا انگليسى زبان, عنوان فوق را (نامْ يِ) بخواند. براى جلوگيرى از اين اشتباه مناسب بود N‡m-e-ye نوشته شود.
نامه قم: NAAME-E- GHOM
الف) جهت نشان دادن مشدّد بودن حرفى, آن را تكرار مى كنند. اما براى اين كه A صداى (§ا) بدهد, بايد بالاى آن خط تيره گذارد.
ب) E در پايان كلمه خوانده نمى شود و m در NAAME ساكن تلفظ مى شود.
ج) YE نشان دهنده تلفظ (يِ) است, نه E.
د) كلمه (قم) با حرف Q در منابع معتبر انگليسى ثبت شده است.
بنابراين مى بايست عنوان مجله اين گونه نوشته مى شد:
N€M-E-YE QOM
وقف, ميراث جاويدان: Waqf, Mirath-e Javidan
الف) حرف (واو) در فارسى همانند V در انگليسى تلفظ مى شود, نه W.
ب) در فارسى تفاوتى ميان تلفظ حرف هاى صاد و سين و ثا نيست و در برابر همه آنها حرف S قرار مى گيرد.
صحيح اين است كه عنوان انگليسى مجله اين گونه نوشته شود:Vaqf, Mir‡s-e J‡vid‡n