سال پنجم، شماره چهارم، پياپي ٢٠، پاييز ١٣٩٣
محمد فولادي / استاديار مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره [email protected]
دريافت: ١٦/٠٥/١٣٩٣- دريافت: ٢٩/١٠/١٣٩٣
چكيدهتشكيل خانواده از طريق ازدواج، در همه جوامع و اديان آسماني و بشري، نقش بسزايي در سلامت و بهداشت افراد و جامعه داشته، منشأ زاد، ولد و بقاء و تداوم نسل مي باشد. با تحولات صورت گرفته در جوامع گوناگون، خانواده نيز دچار تحول و به معامله اي تجاري تبديل و از فلسفه واقعي خود فاصله گرفته است. افزايش سن ازدواج، و عدم تمايل به فرزندآوري در زوج هاي جوان، از جمله اين تحولات و معضلات كنوني جامعه اسلامي ماست. به نظر مي رسد، ناهمزماني وقوع بلوغ جنسي و عاطفي و بلوغ اجتماعي و اقتصادي، كه خود متأثر از مدرينته است، عامل اصلي اين مهم است. افزون بر، اضافه شدن شرط هايي همچون داشتن شغل، درآمد مناسب و برخورداري از تحصيلات عالي براي ازدواج و... دامنه سن ازدواج را در جامعه ما افزايش داده است. اين مقاله، با رويكرد تحليلي و اسنادي، به تحليل جامعه شناختي عوامل فرهنگي افزايش سن ازدواج مي پردازد.
کليد واژه ها: سن ازدواج، افزايش سن ازدواج، عوامل فرهنگي، سبك زندگي.