كميل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨

وَبِوَجْهِكَ الْباقى‌ بَعْدَ فَنآءِ كُلِّ شَىْ‌ءٍ وَبِأَسْمائِكَ الَّتى‌ و به ذاتت كه بعد از نابودى همه موجودات ماندنى است و به نامهايت كه مَلَأَتْ «١» ارْكانَ كُلِّ شَىْ‌ءٍ وَبِعِلْمِكَ الَّذى‌ احاطَ بِكُلِّ اساس هر چيزى را پر كرده است، و به دانشت كه بر همه چيز احاطه شَىْ‌ءٍ وَبِنُورِ وَجْهِكَ الَّذى‌ اضآءَ لَهُ كُلُّ شىْ‌ءٍ يا نُورُ دارد، و به نور ذاتت كه همه عالم در پرتوش روشن شده، اى نور، يا قُدُّوسُ يا اوَّلَ الْأَوَّلِينَ وَيا اخِرَ الْأخِرينَ اللهُمَّ اى پاك از هر عيب، اى آغاز همه آغازها و اى نهايت همه پايانها، بارخدايا، اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى‌ تَهْتِكُ الْعِصَمَ اللهُمَّ اغْفِرْ لِىَ گناهانى را كه پرده‌هاى عصمت (و موانع گناه) را مى‌درد بر من ببخش، خدايا الذُّنُوبَ الَّتى‌ تُنْزِلُ النِّقَمَ اللهُمَّ اغْفِرْ لِىَ‌الذُّنُوبَ الَّتى‌ گناهانى را كه رنج و عذاب را فرود مى‌آورد بر من ببخش، خدايا گناهانى را كه تُغَيِّرُ النِّعَمَ اللهُمَّ اغْفِرْ لىَ الذُّنُوبَ الَّتى‌ تَحْبِسُ موجب تغيير نعمتها مى‌شود بر من ببخش گناهانى را كه از (برآورده شدن)