كميل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩

صَيَّرْتَنى‌ لِلْعُقُوباتِ مَعَ اعْدآئِكَ وَجَمَعْتَ بَيْنى‌ وَبَيْنَ براى كيفرِ (گناهانم) مرا در زمره دشمنانت شمرده و با گرفتاران اهْلِ بَلائِكَ وَفَرَّقْتَ بَيْنى‌ وَبَيْنَ احِبَّآئِكَ وَاوْليآئِكَ (در عذابت) در يك جا قرار دهى، و ميان من و دوستان و مقرّبانت جدايى اندازى، فَهَبْنى‌ يا الهى‌ وَسَيِّدِى‌ وَمَوْلاىَ وَرَبّى‌ صَبَرْتُ پس اى مبعود و سرورم و اى مولا و پروردگارم، گيرم كه عَلى‌ عَذابِكَ فَكَيْفَ اصْبِرُ عَلى‌ فِراقِكَ وَهَبْنى‌ بر عذاب تو صبر كنم، امّا چگونه فراق تو را تحمّل كنم؟ و گيرم كه صَبَرْتُ عَلى‌ حَرِّ نارِكَ فَكَيْفَ اصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ الى‌ بر حرارت آتشِ (غضبت) صبر كنم، امّا چگونه از لطف و كرمت چشم پوشى كَرامَتِكَ امْ كَيْفَ اسْكُنُ فِى‌النَّارِ وَرَجآئى‌ عَفْوُكَ كنم؟ يا چگونه در آتش مسكن گزينم در حالى كه به عفو تو اميدوارم، فَبِعِزَّتِكَ يا سَيِّدى‌ وَمَوْلاىَ اقْسِمُ صادِقاً لَئِنْ تَرَكْتَنى‌ پس اى سرور و مولاى من، به شكوه و قدرت صادقانه‌ات سوگند مى‌خورم كه اگر مرا در حالى