كميل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠
الْأَحْوالِ مُتَواضِعاً اللهُمَّ وَاسْئَلُكَ سُؤالَ مَنِ اشْتَدَّتْ حال فروتنم گردانى، خدايا، و از تو درخواست مىكنم همانند درخواست كسى كه در شدّت فاقَتُهُ وَانْزَلَ بِكَ عِنْدَ الشَّدآئِدِ حاجَتَهُ وَعَظُمَ فيما فقر و درماندگى است و در هنگام سختيها نيازش را نزد تو آورده و به آنچه كه نزد توست عِنْدَكَ رَغْبَتُهُ اللهُمَّ عَظُمَ سُلْطانُكَ وَعَلا مَكانُكَ بسيار اميدوار است، خدايا فرمانرواييت بزرگ و مقامت بلند است وَخَفِىَمَكْرُكَ وَظَهَرَ امْرُكَ وَغَلَبَ قَهْرُكَ وَجَرَتْ و تدبيرت پنهان و فرمانت آشكار است و برتريت چيره و قدرتت (در همه امور) قُدْرَتُكَ وَلا يُمْكِنُ الْفِرارُمِنْ حُكُومَتِكَ اللهُمَّ لا اجِدُ نافذ است، و فرار از قلمرو فرمانرواييت محال است، خدايا جز تو كسى را لِذُنُوبى غافِراً وَلا لِقَبائِحى ساتِراً وَلا لِشَىْءٍ مِنْ براى (آمرزش) گناهانم و پرده پوشى براى زشتيهايم و تبديل كننده اعمال زشتم عَمَلِىَ الْقَبيحِ بِالْحَسَنِ مُبَدِّلًا غَيْرَكَ لا الهَ الّا انْتَ به نيكىها نمىيابم، معبودى جز تو نيست،