است كه نتيجتاً اعتماد مردم را به دست‌اندركاران نظام سلب نمايد. «١» از مواردى كه به نظام اسلامى اتهام مى‌زنند اين است كه اين نظام آزادى نمى‌دهد و با آزادى مخالف است. در جواب اين اتهام بايد گفت كه مطرح شدن همين اتهامات خود دليل وجود آزادى در نظام جمهورى اسلامى است. امام در اين باره مى‌فرمايد:
آزادى كه آنها مى‌گويند اين است كه ... فلان دسته منافق و فلان دسته كافر و فلان دسته‌اى كه هيچ اعتقاد به اسلام ندارند اينها آزاد باشند و بيايند و هر چه دلشان مى‌خواهد بگويند و هر كارى مى‌خواهند بكنند ولو فرض كنيد كه به ضد اسلام حرف بزنند آزادند ولو به ضد قرآن حرف بزنند آزادند ولو به ضد جمهورى اسلامى حرف بزنند و اين هم آزادند. يك دسته نفهم هم مى‌گويند نخير بايد اين چيزها باشد. اينها مقصودشان اين نيست كه آزاد باشيم.
اينها مقصودشان آن نقشه‌اى است كه طرح شده است برايشان و مرتب مى‌خواهند پياده كنند آن را، آزاد باشيم كه به هر چيزى از شعار اسلامى كه هست بتازيم ... بعد اجتماعى درست بكنند و جدا كنند يكى يكى طوايف را از هم. «٢» ١- ١٠- ٢- تهمت و افتراء زمينه‌ساز ضربه دشمن:
امام مى‌فرمايد:
روزنامه‌ها هر روز انتقاد بكنند، هم را بكوبند، به هم تهمت بزنند