شرح و تفسیر چهل خطبه نهج البلاغة - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٥
آيت اللّه ايزدى در كلام بزرگان
امام خمينى رحمه الله:
«چون شرايط فقاهت را در ايشان (آيت اللّه ايزدى) مجتمع مىبينم، فَلَهُ التَّصَدّىِ لِما لِلْفَقيهِ فِيهِ التَّصَدّى»
براى ايشان است عهده دار شوند آنچه را براى فقيه است عهده دارى آن.
آيت اللّه بهشتى:
«آيت اللّه ايزدى براى من از نظر يك عالم پرمغز و كم حرف و با فضيلت و با علاقه و صميميت، هميشه دوست داشتنى بودهاند».
آيت اللّه منتظرى:
«آيت اللّه ايزدى مردى بزرگ و جامع بود و بيش از يك فاضل و مدرّس تدريس و مطالعه داشت و درسهاى اسفار، منظومه، خارج فقه و تفسير را تدريس مىكرد، مردى خوش فكر و با استعداد بود و واقعاً مىشود گفت ايشان در فقه و اصول و فلسفه و مسائل عقلى مخصوصاً در تفسير مجتهد و اهل نظر بود. در قرآن خيلى كار مىكرد و خيلى هم اهل نظر بود... مردى بود صريح و هرچه را مخالف حق و اسلام بود بى پرده و با حساسيت شديد انكار مىكرد...
عمرى را با خلوص و صميميت به تدريس علوم اسلام و ترويج دين مبين و خدمت به اسلام و انقلاب گذراند».