مناسك حج (فارسي) - الشيخ محمد تقي بهجت - الصفحة ٧٦ - كيفيت احرام

كوهانش را پاره نموده خون آلود نمايد و تقليد عبارت از اين است كه نعلين كهنه اى كه با آن نماز گذارده باشد به گردن قربانى بياويزد.
مسأله ١٨٣ - در صحت احرام، طهارت از حدث اصغر و اكبر شرط نيست و كسى كه محدث به حدث اصغر يا حدث اكبر باشد احرام وى صحيح است. به عبارت واضح‌تر احرام شخص بى وضو يا جنب يا زن در حال حيض يا نفاس اشكالى ندارد. بنابر اين جنب و حائض و نفساء مىتوانند احرام ببندند.
مسأله ١٨٤ - تلبيه در احرام به منزله تكبيرة الاحرام در نماز است. پس احرام بدون تلبيه يا اشعار و تقليد نسبت به شخصى كه مىخواهد حج قران به جا آورد محقق نمىشود. پس هر گاه نيت احرام نموده و لباس احرام را پوشيد و يكى از محرمات احرام را قبل از تحقق احرام (تلبيه گفتن يا اشعار و تقليد) بجا آورد، گناهى نكرده و كفاره‌اى بر وى نخواهد بود.
مسأله ١٨٥ - كسى كه مىخواهد از راه مدينه به حج برود بهتر آن است گفتن تلبيه را تا رسيدن به بيداء (جايى است كه يك ميل با ذو الحليفه به طرف مكه فاصله دارد) تأخير نموده و در آنجا تلبيه بگويد، و كسى كه از راه ديگر به حج مىرود تلبيه را پس از قدرى راه رفتن بگويد. و كسى كه از مكه مىخواهد به حج برود، تلبيه را تا رسيدن به رقطا (جايى كه نامش مدعى و قبل از ردم است) تاخير نمايد. ولى احتياط اين است كه از جايى كه احرام